Yargıtay9. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/4846 K.2011/29903
Özet: (1) Sanığın mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarından dolayı yargılanması. (2) Mahkeme, tüm suçlamalarda sanığı mahkum etti ve temyiz taleplerini reddederek kararını onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme, hakaret, tehdit
Hüküm: a) 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b) 5237 sayılı TCK'nın 106/1-son, 43/2-1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) 765 sayılı TCK'nın 482/1, 273, 81/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;
CMUK’nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmedilen adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Sanığa atılı suç bakımından 765 sayılı TCK'nın 482/1 maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihlerinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK’ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Sanığın atılı suçu yakarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında temel cezada TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme, hakaret, tehdit
Hüküm: a) 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
b) 5237 sayılı TCK'nın 106/1-son, 43/2-1, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet
c) 765 sayılı TCK'nın 482/1, 273, 81/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez)
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;
CMUK’nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmedilen adli para cezasının miktarı karşısında hükmün kesin olması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Hakaret suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Sanığa atılı suç bakımından 765 sayılı TCK'nın 482/1 maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, suç tarihlerinde yürürlükte olan ve dava zamanaşımı yönünden 5237 sayılı TCK’ya göre sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Sanığın atılı suçu yakarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında temel cezada TCK'nın 152/2-a maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.