Yargıtay 9. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2010/4230 K.2012/3804
Özet: (1) İki sanığın mala zarar verme suçundan yargılanması sırasında aynı müdafinin temsil etmesi ve eksik soruşturma nedeniyle hak yoksunluklarının gözetilmemesi; (2) Mahkeme, 22 Mart 2012’de oybirliğiyle karar vererek hükümlerin kanuna aykırılığı sebebiyle bozulmasına karar verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme
Hüküm: TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1 - 85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; mala zarar verme suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ... ve ...'ün ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanıkların hazırlıkta alınan 18.04.2006 tarihli beyanlarında sanık ...'in katılan kuruma ait camları kırdığını kabul ettiği, sanık ...'in ise bu durumu doğruladığı, yargılama aşamasında ise sanık ...'in katılan kuruma ait camları kırdığını kabul edip, sanık ...'in bu beyanı doğrulaması karşısında, Sivas Gar Müdürlüğünde çalışan ve 18.04.2006 tarihli "TUTANAKTIR" başlıklı belgeyi düzenleyen ..., ... ve ...'ın suça konu camların hangi sanık tarafından kırıldığı veya sanıkların birlikte camları kırıp kırmadığı hususlarında tanık olarak beyanları alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, (c) bendinde yer alan hakkın kullanılmasının, aynı Kanunun 53/3. maddesi hükmü uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar kısıtlanabileceğinin gözetilmemesi,
4- Yargılama giderlerinin CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıklardan eşit olarak tahsili yerine, müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Mala zarar verme
Hüküm: TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1 - 85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; mala zarar verme suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ... ve ...'ün ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddelerine aykırı davranılması,
2- Sanıkların hazırlıkta alınan 18.04.2006 tarihli beyanlarında sanık ...'in katılan kuruma ait camları kırdığını kabul ettiği, sanık ...'in ise bu durumu doğruladığı, yargılama aşamasında ise sanık ...'in katılan kuruma ait camları kırdığını kabul edip, sanık ...'in bu beyanı doğrulaması karşısında, Sivas Gar Müdürlüğünde çalışan ve 18.04.2006 tarihli "TUTANAKTIR" başlıklı belgeyi düzenleyen ..., ... ve ...'ın suça konu camların hangi sanık tarafından kırıldığı veya sanıkların birlikte camları kırıp kırmadığı hususlarında tanık olarak beyanları alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, (c) bendinde yer alan hakkın kullanılmasının, aynı Kanunun 53/3. maddesi hükmü uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar kısıtlanabileceğinin gözetilmemesi,
4- Yargılama giderlerinin CMK'nın 326/2. maddesi gereğince sanıklardan eşit olarak tahsili yerine, müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.