Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/12748 K.2017/2991
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 6136 sayılı Yasaya ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçlarından iddia edilen davaydı; mahkeme, delillerin yetersizliği nedeniyle 6136 sayılı Yasa kapsamında suçun oluşmadığını, genel güvenliği tehlikeye sokağının ise 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari para cezası gerektirdiğini ancak zamanaşımı nedeniyle para cezası konulamayacağını belirleyerek sanığı beraat ettirdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükme yönelik; Bozmaya uyularak; toplanan delillere göre suça konu kuru-sıkı tabancanın Kriminal Jandarma Laboratuvarının raporunda namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, ancak bu haliyle özel nitelikteki ateşli silah fişeği durumuna dönüştürülmüş fişekleri atabildiğinin belirtildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporunda gaz ayırıcı parçasında tadilat yapılıp yapılmadığı belirlenemediği, ancak özel nitelikli fişekleri atabildiğinin belirtildiği ve Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ve sanıkta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesine karar verilmemesi, 2-Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan kurulan hüküm yönünden ise kuru sıkı tabanca ve fişekle ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c. madde ve fıkrasında tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığına ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükme yönelik; Bozmaya uyularak; toplanan delillere göre suça konu kuru-sıkı tabancanın Kriminal Jandarma Laboratuvarının raporunda namlusu içerisinde dairesel bir gaz ayırıcı parçasının mevcut olduğu, ancak bu haliyle özel nitelikteki ateşli silah fişeği durumuna dönüştürülmüş fişekleri atabildiğinin belirtildiği ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın raporunda gaz ayırıcı parçasında tadilat yapılıp yapılmadığı belirlenemediği, ancak özel nitelikli fişekleri atabildiğinin belirtildiği ve Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığının söz konusu tabancayla ilgili ellerinde kayıt bulunmadığına dair yazısı ve sanıkta tadil edilmiş bilyeli mermi ele geçirilememiş olması ve sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek bulundurduğuna dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, sanığın beraati ve bizatihi suç teşkil eden 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancanın müsaderesine karar verilmemesi, 2-Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan kurulan hüküm yönünden ise kuru sıkı tabanca ve fişekle ile havaya ateş etme eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c. madde ve fıkrasında tanımlanan ve içinde silah öğesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan gürültüye neden olma kapsamında olup idari yaptırımı gerektirdiği, ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği gözetilerek 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı biçimde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.