Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/28554 K.2012/39302
Özet: Uyuşmazlık, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hüküm uygulamasına ilişkin olarak, 5252 sayılı kanunun ve ilgili diğer yasaların hangi maddelerinin uygulanması gerektiği konusundaki belirsizlikten kaynaklanmaktadır. Mahkeme, lehe yasanın tesbitiyle birlikte 5237’nin 50‑51. maddelerini kaldırarak kararını düzeltilmiş hâlde onaylamış, böylece hüküm yeniden düzenlenmiştir.
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerin- den yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (SAMSUN) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 2011/259 esas, 2011/772 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlünün hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanunun tesbit edilerek uygulama yapılması gerektiği, suç tarihi gözetilerek 6136 sayılı Yasanın 13/1, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle tayin olunan cezaların karşılaştırılması suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın tesbiti gerektiği, 765 sayılı Yasaya göre uygulama yapıldığı takdirde sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulanmayacağı da gözetilerek 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu halde, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile birlikte 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı Yasanın 50, 51" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlünün hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanunun tesbit edilerek uygulama yapılması gerektiği, suç tarihi gözetilerek 6136 sayılı Yasanın 13/1, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması suretiyle tayin olunan cezaların karşılaştırılması suretiyle 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın tesbiti gerektiği, 765 sayılı Yasaya göre uygulama yapıldığı takdirde sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinin uygulanmayacağı da gözetilerek 765 sayılı TCK.nun ve 647 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu halde, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile birlikte 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "5237 sayılı Yasanın 50, 51" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.