Yargıtay 8. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/23430 K.2012/29127
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından dolayı beraat veya mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz talepleridir; Mahkeme, bu temyiz başvurularını reddederek, 1) mağdurun şikayetçi olmadığını kabul ederek vekilin temyiz isteğini (CİMKÜ 317. maddesi) reddettiği; 2) eziyet suçundan beraat kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu belirterek temyiz talebini yine reddettiği; 3) kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet kararlarını da aynı gerekçelerle onaylayarak, tüm temyiz taleplerini oybirliğiyle (onanmaya) kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet
HÜKÜM: Eziyet suçundan beraatlerine;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlülüklerine
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Mağdur ...'un sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılanlar vekilinin mağdur ... bakımından kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),
2- Katılan ... vekilinin sanık ... bakımından eziyet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
3- ... dışında kalan sanıkların ve katılan ... vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet ve eziyet suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebine gelince;
a- Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışlar eziyet suçunu oluşturmaktadır.
Daha önce işlenmiş bulunan sanık ...'ın işyerinden yapılan hırsızlık suçunun failini belirlemek amacıyla olay akşamı saat 17.30 sıralarında tren istasyonunda bulunan küçük mağdurları cebir ve tehdit sonucu bir hamama götürerek soyup, sıcak ve soğuk su tutmak, hakaret ve ölümle tehditte bulunmak ve aynı zamanda sopayla vurarak dövdükten sonra mağdurların verdikleri hayali ismi bulmak için her iki mağduru iki otomobille Sapanca'dan alarak Adapazarına götüren ve mağdur ...'ın gösterdiği anneannesine ait eve giden sanıkların adı geçen mağdurun evden polise 21.30 sıralarında telefon etmesi üzerine yakalandıkları olayda; sanıkların sistematik bir biçimde gerçekleşen ve mağdurların psikolojileri ve ruh sağlıkları üzerinde tahrip edici etkileri bulunan eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde ''suçun işlenmesi sırasında kasten basit yaralama suçunun işlendiği eylemin eziyet derecesine varmadığı'' şeklinde dosya içeriğine uymayan gerekçeyle ve kasten yaralama suçundan da mahkumiyet hükmü kurmadan beraat kararı verilmesi,
b- Suçun işleniş şekline göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, TCK.nun 43. maddesinin tatbiki suretiyle zincirleme biçimde tek suçtan hüküm kurulması,
c- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık ...'ın temyiz itirazlarına gelince;
Sanık ...'ın savunmasında taksici olduğunu, saat 21.00 sıralarında çağrı üzerine aracına binen şahısların bir çocukla hırsızlık üzerine konuştuğunu ve yanlarına gelen polislerce yakalandığı şeklindeki beyanı karşısında, katılanların istasyondan alınması, hamama götürülmesi ve hırsızlık yaptığı söylenen hayali kişiyi bulmak için Adapazarına gidilmesine karar verilmesi aşamalarında eylemlerin içinde bulunmayan ve sadece taksicilik yaptığını beyan eden sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği hususunda kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlein bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet
HÜKÜM: Eziyet suçundan beraatlerine;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlülüklerine
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Mağdur ...'un sanıklardan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılanlar vekilinin mağdur ... bakımından kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),
2- Katılan ... vekilinin sanık ... bakımından eziyet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
3- ... dışında kalan sanıkların ve katılan ... vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet ve eziyet suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz talebine gelince;
a- Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışlar eziyet suçunu oluşturmaktadır.
Daha önce işlenmiş bulunan sanık ...'ın işyerinden yapılan hırsızlık suçunun failini belirlemek amacıyla olay akşamı saat 17.30 sıralarında tren istasyonunda bulunan küçük mağdurları cebir ve tehdit sonucu bir hamama götürerek soyup, sıcak ve soğuk su tutmak, hakaret ve ölümle tehditte bulunmak ve aynı zamanda sopayla vurarak dövdükten sonra mağdurların verdikleri hayali ismi bulmak için her iki mağduru iki otomobille Sapanca'dan alarak Adapazarına götüren ve mağdur ...'ın gösterdiği anneannesine ait eve giden sanıkların adı geçen mağdurun evden polise 21.30 sıralarında telefon etmesi üzerine yakalandıkları olayda; sanıkların sistematik bir biçimde gerçekleşen ve mağdurların psikolojileri ve ruh sağlıkları üzerinde tahrip edici etkileri bulunan eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde ''suçun işlenmesi sırasında kasten basit yaralama suçunun işlendiği eylemin eziyet derecesine varmadığı'' şeklinde dosya içeriğine uymayan gerekçeyle ve kasten yaralama suçundan da mahkumiyet hükmü kurmadan beraat kararı verilmesi,
b- Suçun işleniş şekline göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden, TCK.nun 43. maddesinin tatbiki suretiyle zincirleme biçimde tek suçtan hüküm kurulması,
c- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanıkların maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4- Sanık ...'ın temyiz itirazlarına gelince;
Sanık ...'ın savunmasında taksici olduğunu, saat 21.00 sıralarında çağrı üzerine aracına binen şahısların bir çocukla hırsızlık üzerine konuştuğunu ve yanlarına gelen polislerce yakalandığı şeklindeki beyanı karşısında, katılanların istasyondan alınması, hamama götürülmesi ve hırsızlık yaptığı söylenen hayali kişiyi bulmak için Adapazarına gidilmesine karar verilmesi aşamalarında eylemlerin içinde bulunmayan ve sadece taksicilik yaptığını beyan eden sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği hususunda kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlein bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.