Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/2054 K.2012/15243
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
765 sayılı Türk Ceza Kanununda cezayı arttıran hallerden olan tekerrürün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi ve anılan Yasanın 7/3. maddesi gözetildiğinde, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı Yasanın lehe olması halinde tekerrür hükmü uygulanamayacağından, infaz edilmiş tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 50, 51, ve 53. maddeleri ile birlikte 765 sayılı Yasanın 59, 36 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine de yer verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yazılı ''765 sayılı TCK.nun 59 ve 36. maddeleri'' yerine ''5237 sayılı TCK.nun 62 ve 54.'' maddelerinin yazılması, ''647 sayılı Yasanın 6 ve '' ibaresinin çıkartılması, 6. fıkra çıkartılarak yerine ''TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
765 sayılı Türk Ceza Kanununda cezayı arttıran hallerden olan tekerrürün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi ve anılan Yasanın 7/3. maddesi gözetildiğinde, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 5237 sayılı Yasanın lehe olması halinde tekerrür hükmü uygulanamayacağından, infaz edilmiş tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 50, 51, ve 53. maddeleri ile birlikte 765 sayılı Yasanın 59, 36 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine de yer verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yazılı ''765 sayılı TCK.nun 59 ve 36. maddeleri'' yerine ''5237 sayılı TCK.nun 62 ve 54.'' maddelerinin yazılması, ''647 sayılı Yasanın 6 ve '' ibaresinin çıkartılması, 6. fıkra çıkartılarak yerine ''TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.