Yargıtay8. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/4957 K.2011/5877
Özet: Uyuşmazlık, sanığın sahte para üretimi ve dağıtımı nedeniyle “parada sahtecilik” suçundan hüküm giyip adli para cezası ile hapis cezasına çarptırılmasıdır; mahkeme, kararını düzelterek suç adını “parada sahtecilik” olarak belirlemiş, sanığı 80 TL adli para cezasıyla cezalandırmış ve ilgili hakları kullanmaktan yoksun bırakma hükümlerini uygulamaya koymuştur.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Parada sahtecilik
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Gerekçeli karar başlığında suç adının parada sahtecilik yerine resmi belgede sahtecilik, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık biçiminde yanlış gösterilmesi,
2- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kullanılan araçlar, paranın miktarı gözönüne alınarak sanığa tatbik edilecek hapis cezasının asgari haddinde bir miktar uzaklaşıldığı belirtilerek teşdit gerekçesi sadece hapis cezası ile sınırlı tutulduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,
3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilen sahte paraların, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığından suç adı olan "Resmi Belgede Sahtecilik, Belli Hakları Kullanmaktan Yoksun Bırakma, Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık" ibaresi ile hüküm fıkrasından sanığa 5237 sayılı TCK.nun 197/1, 62, 52/1, 2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 18.240 Türk Lirası adli para cezası ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, suç adı olarak "parada sahtecilik" yazılması ve sanığın 5237 sayılı TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca 5 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca cezası 1/6 oranında indirilerek 4 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL adli para cezasının çarpılması suretiyle sanığın 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine ve emanete kayıtlı sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Parada sahtecilik
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Gerekçeli karar başlığında suç adının parada sahtecilik yerine resmi belgede sahtecilik, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık biçiminde yanlış gösterilmesi,
2- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, kullanılan araçlar, paranın miktarı gözönüne alınarak sanığa tatbik edilecek hapis cezasının asgari haddinde bir miktar uzaklaşıldığı belirtilerek teşdit gerekçesi sadece hapis cezası ile sınırlı tutulduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,
3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilen sahte paraların, 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığından suç adı olan "Resmi Belgede Sahtecilik, Belli Hakları Kullanmaktan Yoksun Bırakma, Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık" ibaresi ile hüküm fıkrasından sanığa 5237 sayılı TCK.nun 197/1, 62, 52/1, 2. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 18.240 Türk Lirası adli para cezası ve 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, suç adı olarak "parada sahtecilik" yazılması ve sanığın 5237 sayılı TCK.nun 197/1. maddesi uyarınca 5 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi uyarınca cezası 1/6 oranında indirilerek 4 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, bulunan bu sonuç gün sayısı ile 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL adli para cezasının çarpılması suretiyle sanığın 80 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine ve emanete kayıtlı sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.