Yargıtay 7. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/18063 K.2010/10980
Özet: Mahkeme, 07.03.2006 tarihli 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet mahkumiyet kararının başvurulamaz sanıldığı gerekçeyle, sanığın temyiz itirazını kabul ederek, kararın bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK.nun 34/2. maddesinde "kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir", aynı yasanın 232/6. maddesinde "Hüküm fıkrasında 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin verilen ceza miktarının kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" hükümleri gözetilmeyeek sanığın yokluğunda verilen kararda, başvuru şekli ve mercii gösterilmemiş bulunduğu ve gerekçeli kararın tebligatında anılan meşruhatların bulunmadığı anlaşılan somut olayda, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek, 07.03.2006 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 05.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK.nun 34/2. maddesinde "kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir", aynı yasanın 232/6. maddesinde "Hüküm fıkrasında 223. maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin verilen ceza miktarının kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir" hükümleri gözetilmeyeek sanığın yokluğunda verilen kararda, başvuru şekli ve mercii gösterilmemiş bulunduğu ve gerekçeli kararın tebligatında anılan meşruhatların bulunmadığı anlaşılan somut olayda, sanığın temyizi süresinde kabul edilerek, 07.03.2006 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 5 ve 14. fıkralarında değişiklik yapan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığı mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 05.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.