Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/4200 K.2012/15482
Özet: Uyuşmazlık, hırsızlık ve cürüm eşyası satın alma suçlarından dolayı sanıkların temyiz itirazlarıyla ilgili olarak mahkemenin kararının geçerliliği ve zamanaşımı süresiyle ilgilidir. Mahkeme, 11.04.2006 tarihli kararı bozarak, 03.01.2003 tarihli suçun zamanaşımına uğradığını belirterek sanıkların cezalarını düşürmeyi (bozmayı) ve ilgili davayı sonlandırmayı hükümletti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, cürüm eşyası satın almak
HÜKÜM: Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Hükümlü ... ve beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
17.09.2004 günlü kararın Üst Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki hükme yönelik olarak temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tarafından “5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesi” için iadesinden sonra, Mahkemece hem anılan sanık hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlü ... ve hakkında beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen ... hakkında duruşma açılıp, 11.04.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü ... ve beraat kararı verilen ... hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyadaki sanık ... 'e ilişkin ilk hükmün, Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tarafından iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ... ve beraat kararı kesinleşen sanık ... 'ın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 11.04.2006 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir.
Bu nedenlerle;
a-... hakkında verilen 11.04.2006 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü ... bakımından, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden,
b-Hakkındaki beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen ... bakımından dosyanın incelenmeksizin;
Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY’nın 492/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 03.01.2003 ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, cürüm eşyası satın almak
HÜKÜM: Kısmen beraat, kısmen mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Hükümlü ... ve beraat eden sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
17.09.2004 günlü kararın Üst Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkındaki hükme yönelik olarak temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tarafından “5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesi” için iadesinden sonra, Mahkemece hem anılan sanık hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlü ... ve hakkında beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen ... hakkında duruşma açılıp, 11.04.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü ... ve beraat kararı verilen ... hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyadaki sanık ... 'e ilişkin ilk hükmün, Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tarafından iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ... ve beraat kararı kesinleşen sanık ... 'ın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 11.04.2006 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir.
Bu nedenlerle;
a-... hakkında verilen 11.04.2006 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü ... bakımından, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden,
b-Hakkındaki beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen ... bakımından dosyanın incelenmeksizin;
Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY’nın 492/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 03.01.2003 ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.