Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/18286 K.2012/9326
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanıkların taksi aracını çalarak hırsızlık suçunu işlemesiyle ilgili iki ayrı hükümün temyiz edilmesiydi; mahkeme, ikinci kurulan hükmü hukuki değerden yoksun bulup reddederek, ilk kesinleşmiş kararın yeniden değerlendirilmesine izin vermedi. Asliye Ceza Mahkemesi, sanıkların hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle mahkumiyet kararı vererek temyiz itirazını reddetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümlü ... hakkında kurulan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2004 gün ve 2003/578 esas 2004/485 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ...'ya ilişkin ilk hükmün, sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca dosyanın yeniden değerlendirme için yerel mahkemeye iadesinden sonra hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan ...'nın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 5252 Sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Oluş ve dosya içeriğine göre sanık ...'in taksici olup, eskiyen taksisini yeni bir araçla değiştirmek amacıyla sanıklar ... ve ...'dan benzer bir araç çalmalarını istediği, sanıkların bu teklifi kabul ettikleri, olay gecesi 04.00 sıralarında sanık ...'in diğer sanıkları daha önce tespit ettiği suça konu yakınana ait aracın yanına kendisine ait taksiyle bıraktığı, sanıklar ... ve ...'in burada yakınana ait kilitli ... plakalı aracın sağlam ve dayanıklı olmadığına dair dosyada bir kanıt bulunmayan kelebek camını kırıp araca girerek düz kontak yapmak suretiyle aracı çaldıkları, bu şekilde gerçekleşen eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522 (pek fahiş) maddelerine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK. İle karşılaştırma yapılırken 142/1-b, 143 ve 151/1 maddeleri yerine 142/1-e, 143 maddeleriyle karşılaştırma yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükümlü ... hakkında kurulan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2004 gün ve 2003/578 esas 2004/485 karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ...'ya ilişkin ilk hükmün, sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca dosyanın yeniden değerlendirme için yerel mahkemeye iadesinden sonra hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan ...'nın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 5252 Sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;
Oluş ve dosya içeriğine göre sanık ...'in taksici olup, eskiyen taksisini yeni bir araçla değiştirmek amacıyla sanıklar ... ve ...'dan benzer bir araç çalmalarını istediği, sanıkların bu teklifi kabul ettikleri, olay gecesi 04.00 sıralarında sanık ...'in diğer sanıkları daha önce tespit ettiği suça konu yakınana ait aracın yanına kendisine ait taksiyle bıraktığı, sanıklar ... ve ...'in burada yakınana ait kilitli ... plakalı aracın sağlam ve dayanıklı olmadığına dair dosyada bir kanıt bulunmayan kelebek camını kırıp araca girerek düz kontak yapmak suretiyle aracı çaldıkları, bu şekilde gerçekleşen eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 522 (pek fahiş) maddelerine uyduğu halde yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından ve 5237 sayılı TCK. İle karşılaştırma yapılırken 142/1-b, 143 ve 151/1 maddeleri yerine 142/1-e, 143 maddeleriyle karşılaştırma yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.