Yargıtay 6. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/15228 K.2011/35521
Özet: (1) Uyuşmazlık, iki sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularıdır; (2) Mahkeme, her iki sanığın da hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçlarını kabul ederek mahkumiyet kararını onaylamış ve ilgili ceza yasal düzenlemelerine uygun olarak hükmü düzelterek kesinleştirmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kayıtlarına göre, kasıtlı suçlardan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
I- Sanık ... için kurulan hükmün incelenmesinde:
Hırsızlık yapmak için diğer sanıkla birlikte gece vakti şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerinin kapı kilidini ve camını kırarak içeri girmeye çalışan sanığın eyleminin, hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçunu da oluşturduğu ve lehe yasanın belirlenmesi sırasında bu hususun da değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hırsızlık yapmak için diğer sanıkla birlikte gece vakti şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerinin kapı kilidini ve camını kırarak içeri girmeye çalışan sanığın eyleminin, hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçunu da oluşturduğu ve lehe yasanın belirlenmesi sırasında bu hususunda değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi doğrultusunda 765 sayılı TCK hükümlerinin değerlendirilmesi sırasında, sanığın anılan Yasanın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin denetim olanağı verecek biçimde kararda gösterilmesi ve buna göre aynı Yasanın 522/1. maddesindeki “pek hafif” değere ilişkin hükmün uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken, yazılı biçimde lehe yasa değerlendirmesi yapılması suretiyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
3- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kayıtlarına göre, kasıtlı suçlardan hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:
I- Sanık ... için kurulan hükmün incelenmesinde:
Hırsızlık yapmak için diğer sanıkla birlikte gece vakti şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerinin kapı kilidini ve camını kırarak içeri girmeye çalışan sanığın eyleminin, hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçunu da oluşturduğu ve lehe yasanın belirlenmesi sırasında bu hususun da değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hırsızlık yapmak için diğer sanıkla birlikte gece vakti şikayetinden vazgeçen mağdura ait işyerinin kapı kilidini ve camını kırarak içeri girmeye çalışan sanığın eyleminin, hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCK'nun 116/2-4, 119/1-c, 35/2. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçunu da oluşturduğu ve lehe yasanın belirlenmesi sırasında bu hususunda değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi doğrultusunda 765 sayılı TCK hükümlerinin değerlendirilmesi sırasında, sanığın anılan Yasanın 81/2. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin denetim olanağı verecek biçimde kararda gösterilmesi ve buna göre aynı Yasanın 522/1. maddesindeki “pek hafif” değere ilişkin hükmün uygulama olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekirken, yazılı biçimde lehe yasa değerlendirmesi yapılması suretiyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
3- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) ve (e) bendlerinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 18.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.