Yargıtay6. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/19259 K.2010/9155
Özet: Uyuşmazlık, geceleyin işyeri hırsızlığı ve mala zarar verme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusudur; Mahkeme, sanığın eyleminin tamamlandığını kabul ederek mahkumiyet kararı vermiş, ancak 18 yaşından küçük olduğu gerekçesiyle mükerrer infaz rejimini uygulamaya karar vererek hükmü bozup yeniden düzenlemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ile suç arkadaşı hakkında, geceleyin birden çok kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından TCY.nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde soruşturma yapılması olanaklı görülmüş, saat 03.30 sıralarında yakınanın işyerinden hırsızlık yaptıktan sonra saat 06.00 sıralarında kolluğun hırsızlığı fark edip aynı işyerine yakın bir yerde sanık ve arkadaşını şüphe üzerine yakalamaları biçimindeki olayda eylemin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilip, cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; uygulamaya göre de; TCY.nın 61. maddesine aykırı biçimde aynı yasanın 143/1. maddesinin 35/1. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden; aynı yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamış;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinin suç tarihlerinde 18 yaşından küçük olduğu ve TCY.nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınamayacakları gözetilmeden, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ile suç arkadaşı hakkında, geceleyin birden çok kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından TCY.nın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde soruşturma yapılması olanaklı görülmüş, saat 03.30 sıralarında yakınanın işyerinden hırsızlık yaptıktan sonra saat 06.00 sıralarında kolluğun hırsızlığı fark edip aynı işyerine yakın bir yerde sanık ve arkadaşını şüphe üzerine yakalamaları biçimindeki olayda eylemin tamamlandığı gözetilmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilip, cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından; uygulamaya göre de; TCY.nın 61. maddesine aykırı biçimde aynı yasanın 143/1. maddesinin 35/1. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden; aynı yasanın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksunluğa karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamış;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüklerinin suç tarihlerinde 18 yaşından küçük olduğu ve TCY.nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınamayacakları gözetilmeden, hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.