Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/288 K.2014/2147
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, adli sicil kaydına göre 26/06/2007 tarihinde infaz edilen...Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/204-12 sayılı Kararı ile verilen 3 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas en ağır ceza olduğu anlaşılmasına rağmen daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas kabul edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise mükerrirlere özgü infaz rejiminin zorunlu sonucu olup infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, görevliye hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Direnme fiilinin birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, adli sicil kaydına göre 26/06/2007 tarihinde infaz edilen...Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/204-12 sayılı Kararı ile verilen 3 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas en ağır ceza olduğu anlaşılmasına rağmen daha hafif cezayı içeren ilamın tekerrüre esas kabul edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, TCK'nın 58/6. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise mükerrirlere özgü infaz rejiminin zorunlu sonucu olup infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür. Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.