Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2012/15504 K.2014/2477
Özet: Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi, 01/03/2012 tarihinde, 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesine göre tefecilik suçunun kanıtlanmadığını tespit ederek, 2010/462 ve 2012/248 sayılarını taşımaktadır, hükmü 10/03/2014 tarihli kararla bozmakla hükmetmiştir.
Tebliğname No: 5 - 2012/156593
MAHKEMESİ: Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 01/03/2012
NUMARASI: 2010/462 Esas, 2012/248 Karar SUÇ: Tefecilik Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye kazanç gayesiyle ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı nazara alınarak; sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda yeterli bir zabıta araştırması yaptırılması, tanık C..Ç..'ın yeniden yöntemince çağrılıp incelenen S..İcra Müdürlüğü'nün 2009/938 E. sayılı takip dosyasındaki sanığa olan borcunun dayanağının sorulması, iddianamede yer alan taşınmaz devrine ilişkin tapu kaydı ve dayanakları getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 01/03/2012
NUMARASI: 2010/462 Esas, 2012/248 Karar SUÇ: Tefecilik Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde tefecilik suçunun; "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,..." biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye kazanç gayesiyle ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı nazara alınarak; sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda yeterli bir zabıta araştırması yaptırılması, tanık C..Ç..'ın yeniden yöntemince çağrılıp incelenen S..İcra Müdürlüğü'nün 2009/938 E. sayılı takip dosyasındaki sanığa olan borcunun dayanağının sorulması, iddianamede yer alan taşınmaz devrine ilişkin tapu kaydı ve dayanakları getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.