Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/1658 K.2011/4856
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların müteselsilen basit zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından yargılanması sırasında, hükümlerin zamanaşımı nedeniyle iptal edilip yeniden yargılamaya ihtiyaç duyulup duymayacağıydı. Mahkeme, 5237 sayılı TCK ve ilgili kanun hükümleri çerçevesinde, zamanaşımına göre kararların bozulmasını kabul etti ve hükümlerin maddi menfaat kısmını düzelterek yeniden onayladı.
Müteselsilen basit zimmet suçlarından sanıklar ... ve ...’ün yargılanmaları sonunda; müteselsilen görevi kötüye kullanma ve zincirleme basit zimmet suçlarından mahkümiyetlerine dair, Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.06.2007 gün ve 2003/65 Esas, 2007/53 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen görevi kötüye kullanma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, suç tarihi olan 20.02.2003 ve inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK.nun 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “sanıklar ... ve ...'in iştirak halinde müteselsilen basit zimmet suçundan elde ettikleri ve kuruma geri ödemedikleri maddi menfaat toplamı olan 21.884,25 YTL'nin sanıklar ... ve ...'ten müteselsilen 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi gereğince müsaderesine” şeklindeki ibarenin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanıkların oluşa uygun olarak işledikleri kabul edilen görevi kötüye kullanma suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezasının tür ve tutarına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi oldukları, suç tarihi olan 20.02.2003 ve inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK.nun 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “sanıklar ... ve ...'in iştirak halinde müteselsilen basit zimmet suçundan elde ettikleri ve kuruma geri ödemedikleri maddi menfaat toplamı olan 21.884,25 YTL'nin sanıklar ... ve ...'ten müteselsilen 5237 sayılı TCK.nun 55/2. maddesi gereğince müsaderesine” şeklindeki ibarenin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.