Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2011/13565 K.2011/25308
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın mühr bozma suçundan mahkumiyetine ilişkin Yargıtay’a başvurusu ve temyiz itirazlarıdır; (2) Mahkeme, sanık müdafinin temyiz itirazlarını yerinde görerek kararın bozulmasına karar verdi.
Mühür bozma suçundan sanık ... nun yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2007 gün ve 2006/167 Esas, 2007/166 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 203/1 maddesinde hapis cezası ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesi karşısında, temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıkça gösterilmeden, keza 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen yasadaki ifadeleri aynen tekrar ederek temel cezanın hapis ve asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,
2- Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK.nun 51. maddesi gereğince verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi gereğince kişinin kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Yasanın 53/1. maddesi c bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1- Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 203/1 maddesinde hapis cezası ve adli para cezasının seçimlik olarak öngörülmesi karşısında, temel cezanın belirlenmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçelere dayanılarak kullanıldığı açıkça gösterilmeden, keza 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, olayın oluşumu ve cereyan tarzına uygun düşmeyen yasadaki ifadeleri aynen tekrar ederek temel cezanın hapis ve asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi,
2- Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK.nun 51. maddesi gereğince verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi gereğince kişinin kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Yasanın 53/1. maddesi c bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.