Yargıtay5. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2009/4768 K.2010/9239
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların reşit olmayan bir mağdurun rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve irza geçme suçlarından sorumluluğuna ilişkin yargılamalarından kaynaklanmaktadır. Mahkeme, sanıkların zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetini, tüm sanıkların irza geçme suçundan mahkumiyetini kabul etmiş ancak ilgili kararları geri bırakılmasına dair itirazın temyiz kapsamında olmadığını belirterek kararını bozmuştur.
Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetlerine, tüm sanıkların ırza geçme suçundan, sanık ...'in eyleminin reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkümiyetlerine, sanık ... hakkındaki reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.07.2008 gün ve 2005/137 Esas, 2008/188 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık ... hakkındaki reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan dolayı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği ve bu nedenle temyiz kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemlerin reddiyle incelemenin sanıklar ..., ... ve ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetlerine, tüm sanıkların ırza geçme suçundan mahkümiyetlerine dair hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK.nun 31. maddesinin gerekçesinde de açıklandığı gibi 15 yaşından küçük sanıkların yargılama konusu fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğinin, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi gereğince alınan sosyal çalışma uzmanı raporu ile hekim raporu da dikkate alınarak bizzat mahkemece belirlenmesi gereği yerine getirilmeden, TCK.nun 31. maddesi uyarınca rapor aldırılmadan gerekçede yalnızca ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 11.02.2005 günlü sanıkların zorla ırza geçme, fiili livata yoluyla tecavüzde bulunmak, ırza tasaddi ve alıkoymak suçlarının farik ve mümeyyizi olduklarına dair raporlar ile sosyal çalışma raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Irza geçme suçundan Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül edecek İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sanıklardan ...'ın olay tarihinde mağdure ...'u ikamet ettiği evine götürdüğü, bilahare bu eve diğer sanıklar ... ve ...'in de geldiği, bu üç sanığın sıra ile mağdurenin fiili livata yolu ile ırzına geçtikleri, daha sonra aynı eve gelen ... ile mağdureyi yalnız bırakarak ayrıldıkları, evde yalnız kalan sanık ...'in de mağdurenin fiili livata yolu ile ırzına geçtiği anlaşılmış, mahkemece de oluş bu şekilde kabul edilmiş olmakla sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 417. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık ... hakkındaki reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan dolayı CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesine göre itirazı kabil nitelikte olması nedeniyle CMK.nun 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinin itiraz olarak değerlendirilip mahallinde merciince karar verilmesi gerektiği ve bu nedenle temyiz kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemlerin reddiyle incelemenin sanıklar ..., ... ve ...'ın zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraetlerine, tüm sanıkların ırza geçme suçundan mahkümiyetlerine dair hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK.nun 31. maddesinin gerekçesinde de açıklandığı gibi 15 yaşından küçük sanıkların yargılama konusu fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğinin, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi gereğince alınan sosyal çalışma uzmanı raporu ile hekim raporu da dikkate alınarak bizzat mahkemece belirlenmesi gereği yerine getirilmeden, TCK.nun 31. maddesi uyarınca rapor aldırılmadan gerekçede yalnızca ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 11.02.2005 günlü sanıkların zorla ırza geçme, fiili livata yoluyla tecavüzde bulunmak, ırza tasaddi ve alıkoymak suçlarının farik ve mümeyyizi olduklarına dair raporlar ile sosyal çalışma raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Irza geçme suçundan Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül edecek İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sanıklardan ...'ın olay tarihinde mağdure ...'u ikamet ettiği evine götürdüğü, bilahare bu eve diğer sanıklar ... ve ...'in de geldiği, bu üç sanığın sıra ile mağdurenin fiili livata yolu ile ırzına geçtikleri, daha sonra aynı eve gelen ... ile mağdureyi yalnız bırakarak ayrıldıkları, evde yalnız kalan sanık ...'in de mağdurenin fiili livata yolu ile ırzına geçtiği anlaşılmış, mahkemece de oluş bu şekilde kabul edilmiş olmakla sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 417. maddesinin uygulama koşullarının gerçekleşmediğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.