Yargıtay 5. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2007/3884 K.2011/21704
Özet: İskenderun Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08.12.2005 tarihli, 2005/100 Esas, 2005/435 Karar sayılı, sanıkların zimmet suçundan beraat kararının zamanaşımı nedeniyle geçerli olmadığını belirten kararına göre, Yargıtay 06.10.2011 tarihli oybirliği kararıyla kararın bozularak yeni davanın zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verildi.
Zimmet suçundan sanıklar ... ve ...'in bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan beraetlerine dair, İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2005 gün ve 2005/100 Esas, 2005/435 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara isnat olunan kasadan alınan avansların iade edilmemesi biçimindeki zimmet eylemlerinin daire içi kayıtlarla ortaya çıkabilecek vasıfta ve 765 sayılı TCK.nun 202/1. maddesinde belirtilen basit zimmet niteliğinde bulunduğu, suça öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen on yıllık asli ve on beş yıllık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 17.02.2000'den itibaren inceleme tarihine kadar on yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebebin bulunmadığı bu nedenle davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 321 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanıklara isnat olunan kasadan alınan avansların iade edilmemesi biçimindeki zimmet eylemlerinin daire içi kayıtlarla ortaya çıkabilecek vasıfta ve 765 sayılı TCK.nun 202/1. maddesinde belirtilen basit zimmet niteliğinde bulunduğu, suça öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen on yıllık asli ve on beş yıllık ilave dava zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 17.02.2000'den itibaren inceleme tarihine kadar on yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu, bu arada zamanaşımını kesen veya durduran bir sebebin bulunmadığı bu nedenle davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 321 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.