Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2012/2184 K.2012/30096
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın aynı binanın zemin katında imar kirliliğine neden olma suçundan açılmış bir davayla ilgili olup, mahkeme bu davayı inceleyip hukuki sonuçları değerlendirmiştir. Mahkeme, sanığın cezai sorumluluğunu kabul ederek hapis cezası hükmü vermiş ve kararın bozulmasına gerek olmadığına karar vererek dosyayı esas/hüküm mahkemesine göndermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın aynı binanın zemin katı ile ilgili kendisi hakkında dava açıldığını savunması karşısında; sanığın aynı binaya ilişkin imar kirliliğine neden olma suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığı araştırılarak, dava bulunduğunun saptanması durumunda;
a) Kamu davası derdest ise her iki dosyanın birleştirilmesi,
b) Anılan dava kesinleşmiş ise dava dosyası getirtilip denetime olanak verecek biçimde içeriği tutanağa geçirilerek, iddianame tarihlerine göre eylemin hukuki kesintiye uğrayıp uğramadığı belirlendikten sonra sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Mahkemenin kabulüne göre de; CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. İncelenen dosyada sanığa yüklenen imar kirliliğine neden olma suçunda mahkeme tarafından tespit edilen bir zarar bulunmamaktadır.
TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Biri diğerinin ön koşulu sayılamayacağı gibi uygulanmasına engel de oluşturmamaktadır.
Mahkemece, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları nedeniyle TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında "müştekinin ve kamunun uğradığı zararın tam olarak karşılanmaması ve kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda yeterli kanaat oluşmaması" şeklindeki çelişkili ve yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık ...'nün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın aynı binanın zemin katı ile ilgili kendisi hakkında dava açıldığını savunması karşısında; sanığın aynı binaya ilişkin imar kirliliğine neden olma suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığı araştırılarak, dava bulunduğunun saptanması durumunda;
a) Kamu davası derdest ise her iki dosyanın birleştirilmesi,
b) Anılan dava kesinleşmiş ise dava dosyası getirtilip denetime olanak verecek biçimde içeriği tutanağa geçirilerek, iddianame tarihlerine göre eylemin hukuki kesintiye uğrayıp uğramadığı belirlendikten sonra sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Mahkemenin kabulüne göre de; CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. İncelenen dosyada sanığa yüklenen imar kirliliğine neden olma suçunda mahkeme tarafından tespit edilen bir zarar bulunmamaktadır.
TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Biri diğerinin ön koşulu sayılamayacağı gibi uygulanmasına engel de oluşturmamaktadır.
Mahkemece, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları nedeniyle TCK'nın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında "müştekinin ve kamunun uğradığı zararın tam olarak karşılanmaması ve kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları nedeniyle yeniden suç işlemeyeceği hususunda yeterli kanaat oluşmaması" şeklindeki çelişkili ve yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve sanık ...'nün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.