Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/24102 K.2012/31777
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Sanık ...'a yükletilen, müştekiler ... ve ...'ya karşı hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında diğer eylemlerden verilen hükümlerin temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanık ...'ın ...'e karşı hakaret suçunun karakoldaki nezaret odasının kapısında gerçekleştirilmesi karşısında, aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılmadan, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,
b-Sanık ...'ın görevli polis memurlarına karşı tek fiille gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla kişi ile birlikte işlemesi nedeniyle, CMK'nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilmeden, cezasında TCK'nın 265/3. maddesiyle artırım yapılması,
c-Sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevliye karşı tek fiille gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
d-5271 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanık ...'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle mağdurların maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, lehine takdiri indirim uygulanıp, verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın adli sicildeki eski ilamların silinme koşulları da değerlendirilerek, yasal ölçütler tartışılmadan, “sabıkalı kişiliği” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, anılan Yasanın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Sanık ...'a yükletilen, müştekiler ... ve ...'ya karşı hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında diğer eylemlerden verilen hükümlerin temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-Sanık ...'ın ...'e karşı hakaret suçunun karakoldaki nezaret odasının kapısında gerçekleştirilmesi karşısında, aleniyet öğesinin ne şekilde oluştuğu tartışılmadan, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,
b-Sanık ...'ın görevli polis memurlarına karşı tek fiille gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla kişi ile birlikte işlemesi nedeniyle, CMK'nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı verilmeden, cezasında TCK'nın 265/3. maddesiyle artırım yapılması,
c-Sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla görevliye karşı tek fiille gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
d-5271 sayılı Yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanık ...'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle mağdurların maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, lehine takdiri indirim uygulanıp, verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın adli sicildeki eski ilamların silinme koşulları da değerlendirilerek, yasal ölçütler tartışılmadan, “sabıkalı kişiliği” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle, anılan Yasanın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.