Yargıtay4. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2009/15775 K.2011/17543
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, müessir fiil ve hakaret
**HÜKÜM:** Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Olayın tek tanığı olan ... hazır edilerek dinlenmeden karar verilmek sureti ile CMK 210, 217 maddelerine aykırı davranılması,
2) Babasının mahkemeye verdiği dilekçede ve müdafiinin savunmalarında sanığın akıl hastası olduğunun iddia edilmesi karşısında; herhangi bir tıbbi araştırma yapmadan sanığın akıl hastası olmadığı yönündeki beyanı ve duruşmadaki gözlemle yetinilerek eksik soruşturma ile hükümler kurulması,
3) Sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurundaki savunmalarında polis memuru olan katılanların kendisine hakaret ettiğinden bahsetmemesi, kovuşturma aşamasında ise ifadesini değiştirerek katılanların kendisine puşt dediğini savunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ve aşamalarda istikrar gösteren katılanların anlatımına göre de sanığın doğrudan seyir halindeki ekip arabasının içinde bulunan katılanlara bıçakla saldırdığını ifade etmeleri karşısında; gerekçeleri açıklanmadan sanığın sonradan değiştirdiği savunmasına itibar edilerek hükümler kurulması,
4) 5237 sayılı TCK'nın 86. maddesinin 3.fıkrasında kasten yaralama suçunun nitelikli halleri bir bütün halinde sayılarak her bir bentten dolayı ayrı ayrı artırım yapılması gerektiğine dair bir düzenleme olmadığı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde mahkemenin temel cezayı tayin ederken bu hususu göz önünde bulundurabileceği nazara alınarak, katılan ...'yi kasten yaralama eyleminde 86/3 maddenin (c) ve (e) bentleri ile iki kez artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
5) Hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesine rağmen TCK.nın 129. madde gereğince ceza vermekten vazgeçme yerine indirim yapılmasının hukuksal gerekçelerinin Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükümde gösterilmemesi,
6) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının her bir suç için ayrı hükmolunması gerekirken bir defa hak yoksunluğuna karar verilmesi,
7) Kabule göre de;
Polis memuru olan katılanların "puşt" diye hitap ederek küfür etmesi üzerine sanığın elinde bulunan bıçak ile önce katılan ...'yi, sonra da eli ile vurarak diğer katılan ...'i yaraladığı, maruz kaldığı haksız bir fiile tepki olarak katılanlara hakaret ettiği, kendisini karakola götürmek isteyen katılanlara görevi yaptırmamak için direndiğinin kabul edildiği olayda;
a) Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin cebir ve tehdit öğelerinin ne şekilde oluştuğu kanıtlarıyla açıklanmadan hükümlülük kararı verilmesi,
b) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini katılanlardan kaynaklanan haksız eylemin etkisi ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanmaması,
Yasaya aykırı ve sanık ... ile müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, müessir fiil ve hakaret
**HÜKÜM:** Hükümlülük
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Olayın tek tanığı olan ... hazır edilerek dinlenmeden karar verilmek sureti ile CMK 210, 217 maddelerine aykırı davranılması,
2) Babasının mahkemeye verdiği dilekçede ve müdafiinin savunmalarında sanığın akıl hastası olduğunun iddia edilmesi karşısında; herhangi bir tıbbi araştırma yapmadan sanığın akıl hastası olmadığı yönündeki beyanı ve duruşmadaki gözlemle yetinilerek eksik soruşturma ile hükümler kurulması,
3) Sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurundaki savunmalarında polis memuru olan katılanların kendisine hakaret ettiğinden bahsetmemesi, kovuşturma aşamasında ise ifadesini değiştirerek katılanların kendisine puşt dediğini savunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ve aşamalarda istikrar gösteren katılanların anlatımına göre de sanığın doğrudan seyir halindeki ekip arabasının içinde bulunan katılanlara bıçakla saldırdığını ifade etmeleri karşısında; gerekçeleri açıklanmadan sanığın sonradan değiştirdiği savunmasına itibar edilerek hükümler kurulması,
4) 5237 sayılı TCK'nın 86. maddesinin 3.fıkrasında kasten yaralama suçunun nitelikli halleri bir bütün halinde sayılarak her bir bentten dolayı ayrı ayrı artırım yapılması gerektiğine dair bir düzenleme olmadığı, birden fazla nitelikli halin aynı olayda birleşmesi halinde mahkemenin temel cezayı tayin ederken bu hususu göz önünde bulundurabileceği nazara alınarak, katılan ...'yi kasten yaralama eyleminde 86/3 maddenin (c) ve (e) bentleri ile iki kez artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
5) Hakaretin karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesine rağmen TCK.nın 129. madde gereğince ceza vermekten vazgeçme yerine indirim yapılmasının hukuksal gerekçelerinin Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde hükümde gösterilmemesi,
6) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının her bir suç için ayrı hükmolunması gerekirken bir defa hak yoksunluğuna karar verilmesi,
7) Kabule göre de;
Polis memuru olan katılanların "puşt" diye hitap ederek küfür etmesi üzerine sanığın elinde bulunan bıçak ile önce katılan ...'yi, sonra da eli ile vurarak diğer katılan ...'i yaraladığı, maruz kaldığı haksız bir fiile tepki olarak katılanlara hakaret ettiği, kendisini karakola götürmek isteyen katılanlara görevi yaptırmamak için direndiğinin kabul edildiği olayda;
a) Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin cebir ve tehdit öğelerinin ne şekilde oluştuğu kanıtlarıyla açıklanmadan hükümlülük kararı verilmesi,
b) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini katılanlardan kaynaklanan haksız eylemin etkisi ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanmaması,
Yasaya aykırı ve sanık ... ile müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.