Yargıtay3. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/33858 K.2013/3665
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi uyarınca “ileride bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat gelmediğinden” dolayı mahkumiyet kararı ve temyiz sürecindeki eksikliklerdir; Mahkeme, temyiz itirazlarını yerinde görerek, ilgili yasa hükümlerine uygunluk sorunları nedeniyle 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesine dayanarak kararın bozulmasına ve yeniden değerlendirilmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümde başvurulacak yasa yoluna ilişkin yöntemin açıkça gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı davranılması nedeniyle temyiz süresinin işlemeye başlamayacağı değerlendirilmekle, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 12.02.2009 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmama nedeni olarak “ileride bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat gelmediğinden” denilmek suretiyle belirtilmesi yeterli ve uygun görüldüğünden, bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarih, 2006/623 E- 1194 Karar sayılı ilamıyla verilen 100 TL adli para cezasının CMUK'un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek hakkında TCK'nin 58. madde hükmünün uygulanması ve bu durumun temel cezanın tespitinde seçenek hapis cezasının tercihinde göz önüne alınmış olması,
2) “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Hükümde başvurulacak yasa yoluna ilişkin yöntemin açıkça gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nin 34/2. maddesine aykırı davranılması nedeniyle temyiz süresinin işlemeye başlamayacağı değerlendirilmekle, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 12.02.2009 tarihli ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanmama nedeni olarak “ileride bir daha suç işlemeyeceği konusunda kanaat gelmediğinden” denilmek suretiyle belirtilmesi yeterli ve uygun görüldüğünden, bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ödemiş Sulh Ceza Mahkemesinin 27.12.2006 tarih, 2006/623 E- 1194 Karar sayılı ilamıyla verilen 100 TL adli para cezasının CMUK'un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek hakkında TCK'nin 58. madde hükmünün uygulanması ve bu durumun temel cezanın tespitinde seçenek hapis cezasının tercihinde göz önüne alınmış olması,
2) “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.01.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.