Yargıtay 3. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2011/18372 K.2012/37084
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların mağdurlara yönelik yaralama ve karşılıklı hakaret suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararlarının temyiz edilmesiyle ilgilidir; Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek, yaralama suçları için ceza tayini yapılmadığını, hakaret suçlarında ise ceza verilmesine yer olmadığını belirterek ilgili hükümlerin bozulmasını ve yeni cezaların uygulanmasını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetlerine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar ... e ... hakkında, mağdur ...'e yönelik yaralama; sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik yaralamaya teşebbüs ve tüm sanıklar hakkında karşılıklı hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde,
Mahkemenin mağdurların zararlarını araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gibi, sanıkların da mağdurların zararlarını giderdiğine ilişkin dosya içeriğinden herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 231/5. ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına yönelik mahkeme hükümleri doğru bulunduğundan,
Sanıkla... ve A... n mağdur ...'i 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesine göre saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile, saldırıda kullanılmaya elverişli diğer şeylerden olan ve bu özellikleri ile silahtan sayılan kalasla yaraladıkları anlaşıldığından,
Tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar ...,... ... e ... hakkında karşılıklı hakaret suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesi gereğince "ceza vermekten vazgeçilmesine" ve 5217 sayılı CMK'nin 223/4-c maddesi gereğince karşılıklı hakaret nedeniyle sanıklar hakkında '' ceza verilmesine yer olmadığına '' karar verilmesi gerekirken TCK'nin 129/3 maddesi gereğince "ceza tayinine yer olmadığına" karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki ceza tayinine takdiren yer olmadığına cümlesi çıkarılarak 5237 sayılı TCK'nin 129/3 maddesine ek olarak ve 5271 sayılı CMK'nin 223/4-c mamddesi gereğince ceza tayinine yer olmadığına ibarelerinin hükme eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, mağdur ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesine göre saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile, saldırıda kullanılmaya elverişli diğer şeylerden olan ve bu özellikleri ile silahtan sayılan kalasla mağduru yaraladıkları, bu yaralanma sonucunda mağdurda yaşamsal tehlike ve kemik kırığı sonuçlarının ikisinin birlikte gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesinin uygulanmasından sonra 86/3-e, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca bu artırımlar sonucu bulunan ceza üzerinden uygulama yeri bulunmayan 87/3. maddesi ile bir kez daha artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uygulamasının çıkartılması ve TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince ½ indirilerek 2 yıl 6 ay hapis cezasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirimle sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, şeklinde değiştirilmesine, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLERE ONANMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların mahkumiyetlerine dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar ... e ... hakkında, mağdur ...'e yönelik yaralama; sanık ... hakkında, katılan ...'e yönelik yaralamaya teşebbüs ve tüm sanıklar hakkında karşılıklı hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde,
Mahkemenin mağdurların zararlarını araştırma yükümlülüğü bulunmadığı gibi, sanıkların da mağdurların zararlarını giderdiğine ilişkin dosya içeriğinden herhangi bir bilgi ve belgeye ulaşılamadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 231/5. ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına yönelik mahkeme hükümleri doğru bulunduğundan,
Sanıkla... ve A... n mağdur ...'i 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesine göre saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile, saldırıda kullanılmaya elverişli diğer şeylerden olan ve bu özellikleri ile silahtan sayılan kalasla yaraladıkları anlaşıldığından,
Tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2) Sanıklar ...,... ... e ... hakkında karşılıklı hakaret suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nin 129/3. maddesi gereğince "ceza vermekten vazgeçilmesine" ve 5217 sayılı CMK'nin 223/4-c maddesi gereğince karşılıklı hakaret nedeniyle sanıklar hakkında '' ceza verilmesine yer olmadığına '' karar verilmesi gerekirken TCK'nin 129/3 maddesi gereğince "ceza tayinine yer olmadığına" karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki ceza tayinine takdiren yer olmadığına cümlesi çıkarılarak 5237 sayılı TCK'nin 129/3 maddesine ek olarak ve 5271 sayılı CMK'nin 223/4-c mamddesi gereğince ceza tayinine yer olmadığına ibarelerinin hükme eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, mağdur ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4. maddesine göre saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile, saldırıda kullanılmaya elverişli diğer şeylerden olan ve bu özellikleri ile silahtan sayılan kalasla mağduru yaraladıkları, bu yaralanma sonucunda mağdurda yaşamsal tehlike ve kemik kırığı sonuçlarının ikisinin birlikte gerçekleştiği anlaşıldığından, sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesinin uygulanmasından sonra 86/3-e, 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca bu artırımlar sonucu bulunan ceza üzerinden uygulama yeri bulunmayan 87/3. maddesi ile bir kez daha artırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uygulamasının çıkartılması ve TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince ½ indirilerek 2 yıl 6 ay hapis cezasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 indirimle sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, şeklinde değiştirilmesine, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLERE ONANMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.