Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3852 K.2021/963
Özet: Mahkemede, sanığın 21.12.2014 ve 29.12.2014 tarihlerindeki hırsızlık işlemleriyle zincirleme suçu oluşturması nedeniyle 5237 sayılı TCK 53. maddesinin ilgili hükümlerinin iptaliyle suçun infaz aşamasında hak yoksunluklarının uygulanması gerekince, 26.01.2021’de oybirliğiyle sanığın mahkumiyeti kabul edilerek hükmü onaylandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre, sanığın 21.12.2014 tarihinde mağdura ait iş yerine girerek birkaç kazak çaldığı, devamında 29.12.2014 tarihinde tekrar iş yerine girdikten sonra mağdurun sanığı tanıması üzerine takibe aldığı ve sokak üzerinde araştırma sonucu yakaladığı ve sanığın ifadesinde de birkaç kez iş yerinden hırsızlık yaptığını kabul ettiği olayda, sanığın mağdura yönelik eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre, sanığın 21.12.2014 tarihinde mağdura ait iş yerine girerek birkaç kazak çaldığı, devamında 29.12.2014 tarihinde tekrar iş yerine girdikten sonra mağdurun sanığı tanıması üzerine takibe aldığı ve sokak üzerinde araştırma sonucu yakaladığı ve sanığın ifadesinde de birkaç kez iş yerinden hırsızlık yaptığını kabul ettiği olayda, sanığın mağdura yönelik eylemlerinin bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.