Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/3040 K.2018/10748
Özet: Uyuşmazlık, sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme ve dolandırıcılık suçlarından mahkum edilmesinin ardından, somunta yaptırımın varsa veya bölgenin yasa takip eden, sanığın ihlal yaptığı vadere karşılık temyiz ihalice veya hat yakabilir yaklaşım olarak 2018‑deki “eski hale getirme” talebinin reddiyle ilgili temyiz başvurusu ve eski hali yeniden istikrarı üzerinde. Mahkeme, CMK 42/1 ve ilgili maddelere dayanarak, eski hale getirme talebinin hukuken geçersiz olduğunu ve bunun yanı sıra zamanında yapılmayan temyiz talebini de ele vererek, 03/10/2018 tarihli oybirliği k
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın temyiz edilmediğinden bahisle 29/04/2008 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın cezaevinden gönderdiği 20/09/2012 tarihli dilekçe ile kararın kendisine gönderilmesini istediği, daha sonra 02/01/2018 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemenin 30/01/2018 tarihli ek karar ile sanığın eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği, sanığın 22/01/2018 tarihli dilekçesi ile yeniden eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması üzerine sanığın itirazının kabulü ile eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebi de bulunduğundan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiğinin anlaşılması karşısında; CMK'nın 42/1. maddesinde “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemece 30/01/2018 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek ve kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen ve sanık müdafiinin daimi işçisine 21/04/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27/05/2016 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın temyiz edilmediğinden bahisle 29/04/2008 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın cezaevinden gönderdiği 20/09/2012 tarihli dilekçe ile kararın kendisine gönderilmesini istediği, daha sonra 02/01/2018 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, mahkemenin 30/01/2018 tarihli ek karar ile sanığın eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği, sanığın 22/01/2018 tarihli dilekçesi ile yeniden eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunması üzerine sanığın itirazının kabulü ile eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz talebi de bulunduğundan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiğinin anlaşılması karşısında; CMK'nın 42/1. maddesinde “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkemece 30/01/2018 tarihinde verilen eski hale getirme talebinin reddine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek ve kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın ve müdafiinin yokluğunda verilen ve sanık müdafiinin daimi işçisine 21/04/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27/05/2016 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.