Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5612 K.2019/5871
Özet: Soru konusu hırsızlık suçundaki sanığın 5237 sayılı TCK'nın 141/1 ve 142/1-b maddeleriyle ilgili yaptırımının yanlış uygulanması ve 13/06/2017 tarihli eski kararda hapis-ceza ile adli para cezasının karıştırılması nedeniyle mahkeme, 26/03/2019 tarihli oybirliği karar ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gözetilerek yeni hapis cezasını 1 yıl 8 ay, adli para cezasını 500 TL olarak onaylayarak kararın Bozulan Hükümüne uyacak şekilde yeni 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezasını kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İddianame içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, 2- Dairemizin 22/06/2016 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 31/10/2013 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezası olduğu, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddelerin uygulanması suretiyle tayin olunacak cezaların önceki hükümde yer alan ceza miktarları üzerinden infazına ve buna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası belirlendikten sonra infazının ayrı ayrı 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bozma sonrası verilen 13/06/2017 tarihli kararda hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunmaksızın sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İddianame içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması istenildiği halde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması, 2- Dairemizin 22/06/2016 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 31/10/2013 tarihli kararda sanık hakkında hükmolunan sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezası olduğu, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddelerin uygulanması suretiyle tayin olunacak cezaların önceki hükümde yer alan ceza miktarları üzerinden infazına ve buna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası belirlendikten sonra infazının ayrı ayrı 1 yıl 15 gün hapis ve 500 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden bozma sonrası verilen 13/06/2017 tarihli kararda hapis cezası yanında adli para cezasına hükmolunmaksızın sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.