Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/1840 K.2018/7577
Özet: (1) Mahkeme, hırsızlık suçlu sanığın adli sicil kaydında bulunmakta olan tekerrür yemeğiyle ilgili 5237 sayılı TCK’nın maddelerine bakarak denetimli serbestlik tedbiri gerektiğini belirledi. (2) Sonuç olarak, 1412 sayılı CYUY’nın ilgili maddeleri çerçevesinde, sanığın 2011’de aldığı 3.000 TL adli para cezasının mükerrer sayılmasına ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2011 tarih ve 2011/ 773 Esas – 2011/ 1441 Karar sayılı ilamıyla yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CYUY'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasa'nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Sanığın Gaziantep 5 Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/773 Esas ve 2011/1441 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği kararın 28/10/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın almış olduğu bu cezasının TCK' nın 58/1-6 maddesi gereğince MÜKERRİR SAYILMASINA, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazından sonra 5237 sayılı TCK'nın 58/7 maddesi gereğince hakkında DENETİM SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA,” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2011 tarih ve 2011/ 773 Esas – 2011/ 1441 Karar sayılı ilamıyla yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CYUY'nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Yasa'nın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CYUY'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasa'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Sanığın Gaziantep 5 Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/773 Esas ve 2011/1441 karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği kararın 28/10/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın almış olduğu bu cezasının TCK' nın 58/1-6 maddesi gereğince MÜKERRİR SAYILMASINA, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazından sonra 5237 sayılı TCK'nın 58/7 maddesi gereğince hakkında DENETİM SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA,” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.