Yargıtay 2. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2016/13409 K.2018/15989
Özet: (1) Uyuşmazlık, 5237 sayılı TCK kapsamında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından dolayı 2016/13409 E. ve 2018/15989 K. tarihli iki sanık üzerindeki mahkumiyet kararıyla ilgili; (2) Mahkeme, yazım hatası kabul edilerek mevcut hükmü korurken, tekerrür nedeniyle uygulanması gereken infaz rejimine ilişkin eksik incelemeyi dikkate alarak mahkumiyet kararını kısmen bozmaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi yerine 142/1-a olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın suça konu Rize Anadolu Lisesinin PVC pencere ve üzerindeki demir korkuluğu sökmesi, idare bölümündeki kapıları kırması şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi yerine 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Sultanbeyli
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/229 E - 2008/966 K, Adapazarı
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/601 E-2003/5 K ve Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/761 E -2002/1694 K sayılı olmak üzere üç ayrı ilam birden tekerrüre esas alınmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un ''Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri'' başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasında ''tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz'' hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilerek, denetime olanak sağlaması bakımından bu mahkumiyetlere ilişkin ilamların infaz tarihlerini de gösterir onaylı suretleri dosyaya getirtilip incelenerek, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı ve hangisinin en ağır cezayı içerdiği değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş o ye Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi yerine 142/1-a olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın suça konu Rize Anadolu Lisesinin PVC pencere ve üzerindeki demir korkuluğu sökmesi, idare bölümündeki kapıları kırması şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesi yerine 151/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, 2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Sultanbeyli
1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/229 E - 2008/966 K, Adapazarı
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/601 E-2003/5 K ve Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/761 E -2002/1694 K sayılı olmak üzere üç ayrı ilam birden tekerrüre esas alınmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un ''Mükerrirlere Özgü İnfaz Rejimi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri'' başlıklı 108. maddesinin 2. fıkrasında ''tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz'' hükmüne yer verilmiş olup, bu hüküm nedeniyle sanığın birden fazla tekerrüre esas alınabilecek sabıkasının bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği gözetilerek, denetime olanak sağlaması bakımından bu mahkumiyetlere ilişkin ilamların infaz tarihlerini de gösterir onaylı suretleri dosyaya getirtilip incelenerek, tekerrür hükümlerinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığı ve hangisinin en ağır cezayı içerdiği değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkında verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş o ye Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.