Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2012/10228 K.2012/45981
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 27 Ekim 2008’de başkasına ait kimlik bilgilerini kullanarak hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etmesiyle ilgili suçlamalar üzerine kurulmuştur; mahkeme, bu suçlardan dolayı sanığı hapis cezasıyla mahkum etmiş ancak 5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinin uygulanmasında hatalı yazım nedeniyle hükmü düzelterek onaylamıştır. Mahkemenin sonucu, sanığın hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi ve bu düzenlemenin oybirliğiyle kabul edilmesidir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun sanığın yakalandığı 27.10.2008 tarihinde işlendiği ve bu suç ile ilgili suç tarihinin 27.10.2008 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Muğla 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.11.2004 tarihli, 2004/68 esas sayılı ve 2004/39 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesi olarak 5237 Sayılı TCK’nın 267/1.maddesinin yerine, aynı Kanunun 257/1.maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c).bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “kasten İşlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun sanığın yakalandığı 27.10.2008 tarihinde işlendiği ve bu suç ile ilgili suç tarihinin 27.10.2008 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Muğla 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.11.2004 tarihli, 2004/68 esas sayılı ve 2004/39 karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan hüküm kurulurken uygulanan kanun maddesi olarak 5237 Sayılı TCK’nın 267/1.maddesinin yerine, aynı Kanunun 257/1.maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c).bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “kasten İşlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 Sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezaların infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenerek diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.