Yargıtay2. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2009/30863 K.2011/465
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların katılanlara yönelik kasten yaralama ve taksirle yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularının değerlendirilmesiyle ilgilidir; (2) Mahkeme, temyiz taleplerini reddederek, ilgili cezaların türü ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını gerektirmediğini belirterek mahkumiyet kararını sürdürmüştür.
MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kasten yaralama ve taksirle yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların suç vasfına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;
A- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik taksirle yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile diğer sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama ve taksirle yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna yönelik hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerekip gerekmediği tartışılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, hüküm tarihinde sanığa yüklenen eşe karşı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerekip gerekmediğinin tartışılamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına esas mahkumiyetinin silinme koşullarının oluştuğu da gözetilerek, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması
2-Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama ve diğer katılan ...’e karşı taksirle yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılan ...’in kendisi ve kızı ... adına somut bir zarara dayanılmadan ayrı ayrı 2.500’er TL tazminat talebinde bulunduğu halde, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan herhangi bir somut maddi zararının bulunmadığı anlaşılmakla, ''sanık hakkında 5560 sayılı yasa gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düşünülmüş ise de, sanığın katılanın zararını gidermeye yanaşmaması nedeniyle bu hüküm uygulanmamıştır” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Kasten yaralama ve taksirle yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıkların suç vasfına yönelik temyiz istemleri yerinde görülmeyerek yapılan incelemede;
A- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik taksirle yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
B-Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile diğer sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik kasten yaralama ve taksirle yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.
1-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna yönelik hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerekip gerekmediği tartışılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, hüküm tarihinde sanığa yüklenen eşe karşı kasten yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerekip gerekmediğinin tartışılamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına esas mahkumiyetinin silinme koşullarının oluştuğu da gözetilerek, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması
2-Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı kasten yaralama ve diğer katılan ...’e karşı taksirle yaralama suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda katılan ...’in kendisi ve kızı ... adına somut bir zarara dayanılmadan ayrı ayrı 2.500’er TL tazminat talebinde bulunduğu halde, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen suçtan doğan herhangi bir somut maddi zararının bulunmadığı anlaşılmakla, ''sanık hakkında 5560 sayılı yasa gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı düşünülmüş ise de, sanığın katılanın zararını gidermeye yanaşmaması nedeniyle bu hüküm uygulanmamıştır” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.