Yargıtay17. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2017/429 K.2018/16372
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihi olan 05.02.2013 tarihinde güneşin 16.57'de battığı, TCK'nın 6/1-e maddesine göre saat 17.57'den öncesinin gündüz vakti olduğu, sanığın suçu 17.00- 18.00 sıralarında işlediğini savunduğu, suçun saat 17.57'den sonra işlendiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı, ''Şüpheden sanık yararlanır'' (in dubio pro reo) ilkesine göre suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin nelerden ibaret olduğu ortaya koyulup tartışılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmak sureti ile fazla ceza tayini,
2-Sanığın, şikayetçiye ait konuttan çaldığı kabul edilen eşyalardan olan suça konu saati, şikayetçinin hırsızlık olayını polise bildirmeden kolluğa teslim etmek suretiyle kısmi iadeyi sağladığı anlaşılmakla, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikayetçiden sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihi olan 05.02.2013 tarihinde güneşin 16.57'de battığı, TCK'nın 6/1-e maddesine göre saat 17.57'den öncesinin gündüz vakti olduğu, sanığın suçu 17.00- 18.00 sıralarında işlediğini savunduğu, suçun saat 17.57'den sonra işlendiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı, ''Şüpheden sanık yararlanır'' (in dubio pro reo) ilkesine göre suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin nelerden ibaret olduğu ortaya koyulup tartışılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmak sureti ile fazla ceza tayini,
2-Sanığın, şikayetçiye ait konuttan çaldığı kabul edilen eşyalardan olan suça konu saati, şikayetçinin hırsızlık olayını polise bildirmeden kolluğa teslim etmek suretiyle kısmi iadeyi sağladığı anlaşılmakla, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği şikayetçiden sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.