Yargıtay 17. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2015/22364 K.2016/26
Özet: Mahalleli mahkemenin 24.04.2014 tarihli hırsızlık mahkumiyet kararını, 5237 sayılı Yasa’nın 61. maddesine uygun olmadığını tespit ederek, infaz aşamasında yürürlüğe giren hükümlü lehine uygulamaların geçerli olmadığını belirterek, Asliye Ceza Mahkemesi, 11.01.2016’da oybirliğiyle karar vererek bu hükmü BOZULMASINA karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Uyarlama talebi üzerine 24.04.2014 tarihinde, 765 sayılı Yasa'nın lehe olduğu ve önceki ilamın aynen infazına ilişkin verilen karar temyiz yasa yoluna tabi olmasına rağmen kararda itiraz yasa yoluna tabi olduğunun belirtildiği bunun üzerine sanık tarafından yapılan başvuru sonucu... Ağır Ceza Mahkemesi'nce uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümlere yönelik başvurulacak yasa yolunun temyiz kanun yolu olduğuna dair 20.05.2014 tarihli kararı yerinde görülerek tebliğnamedeki iadeye yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2014 tarihli hükmüne yönelik incelemede;
5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 61. maddesi gözetilerek, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Uyarlama talebi üzerine 24.04.2014 tarihinde, 765 sayılı Yasa'nın lehe olduğu ve önceki ilamın aynen infazına ilişkin verilen karar temyiz yasa yoluna tabi olmasına rağmen kararda itiraz yasa yoluna tabi olduğunun belirtildiği bunun üzerine sanık tarafından yapılan başvuru sonucu... Ağır Ceza Mahkemesi'nce uyarlama yargılaması sonucu verilen hükümlere yönelik başvurulacak yasa yolunun temyiz kanun yolu olduğuna dair 20.05.2014 tarihli kararı yerinde görülerek tebliğnamedeki iadeye yönelik görüşe iştirak edilmemiştir. ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2014 tarihli hükmüne yönelik incelemede;
5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasa'ya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 61. maddesi gözetilerek, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.