Yargıtay15. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2015/10191 K.2016/2104
Özet: Uyuşmazlık konusu, otel işletmecisinin belediyenin izin vermemesi nedeniyle kendi işyerinin arka geçiş yolunu açmak amacıyla maliye hazinesine ait taşınmaz üzerindeki bir erik ağacı ve iki elma ağacını keserek nitelikli mala zarar verme suçunun işlenip işlenmediğiyle ilgilidir. Mahkeme, sanığın TCK 152/1, 53/1-a-b-c-d maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar vererek temyiz itirazlarını reddetti ve hükmün bozulmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM: Sanık hakkında TCK 152/1, 53/1-a-b-c-d maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
..... karayolunun kenarında otel işleten sanığın, belediyenin işyerinin ön tarafından girişe izin vermediği gerekçesiyle iş yeri arka tarafından geçiş yolu açmak amacıyla ... mevkiinde bulunan ve dosya kapsamına ve tanık beyanına göre katılanın ailesi tarafından dikilen bakım ve gözetimi müşteki ... tarafından yapılan, maliye hazinesine ait taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet erik ağacı ve yol kenarındaki 2 adet elma ağacını keserek zarar verdiği eylemde nitelikli mala zarar verme suçu oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlülüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/1-son cümlesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun nitelikli hallerinden 1. Bentteki hallerinde bir yıldan altı yıla kadar olan hapis cezasının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki teşdiden cezanın belirlenmiş olması da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre, suça ilişkin olarak verilen cezada TCK'nın 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesine riayet edilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Nitelikli mala zarar verme
HÜKÜM: Sanık hakkında TCK 152/1, 53/1-a-b-c-d maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
..... karayolunun kenarında otel işleten sanığın, belediyenin işyerinin ön tarafından girişe izin vermediği gerekçesiyle iş yeri arka tarafından geçiş yolu açmak amacıyla ... mevkiinde bulunan ve dosya kapsamına ve tanık beyanına göre katılanın ailesi tarafından dikilen bakım ve gözetimi müşteki ... tarafından yapılan, maliye hazinesine ait taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet erik ağacı ve yol kenarındaki 2 adet elma ağacını keserek zarar verdiği eylemde nitelikli mala zarar verme suçu oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlülüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/1-son cümlesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun nitelikli hallerinden 1. Bentteki hallerinde bir yıldan altı yıla kadar olan hapis cezasının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki teşdiden cezanın belirlenmiş olması da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre, suça ilişkin olarak verilen cezada TCK'nın 3. maddesi gereğince orantılılık ilkesine riayet edilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.