Yargıtay15. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2013/10940 K.2013/8461
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 2007/3-9.E 18. K sayılı kararında açıklandığı gibi 11.12.2009 tarihli ek kararın hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru süresinin ve başlangıcının tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmediği anlaşıldığından sanığın temyizin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 30.04.2009 tarihli asıl kararın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca kendisine 12.06.2009 tarihinde tebliğ olunduğu, ancak; bu tarihte başka bir suçtan tutuklu olarak cezaevinde bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek 30.04.2009 tarihli asıl karara yönelik olarak yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 03.12.2004 yılı ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 2007/3-9.E 18. K sayılı kararında açıklandığı gibi 11.12.2009 tarihli ek kararın hüküm fıkrasında yasa yoluna başvuru süresinin ve başlangıcının tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmediği anlaşıldığından sanığın temyizin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen 30.04.2009 tarihli asıl kararın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca kendisine 12.06.2009 tarihinde tebliğ olunduğu, ancak; bu tarihte başka bir suçtan tutuklu olarak cezaevinde bulunduğunun dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek 30.04.2009 tarihli asıl karara yönelik olarak yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 03.12.2004 yılı ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.