Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/6002 K.2016/6595
Özet: (1) Mahkeme, sanığın mağduru cinsel amaçla kaçırıp evde tutarak pencereden atlamasına sebep olduğu ve bu eylemin sonucunda mağdurun çoklu kemik kırıklarıyla ciddi yaralanmasına ilişkin uyuşmazlığı karara bağladı. (2) Mahkeme, 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddelerine göre sanığı kasten yaralama suçundan mahkum etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini birden fazla kişiyle birlikte cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/1.e maddesi de dikkate alınmak suretiyle aynı Kanunun 109/2, 109/3-b ve 109/5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanığın, zorla kaçırdığı mağdureyi getirdiği arkadaşına ait evde tuttuğu sırada, mağdurenin bulunduğu odanın penceresinden dışarıya atlaması neticesinde 06.01.2011 günlü adli raporunda belirtildiği üzere yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileyen birden fazla kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi ile mağdurenin yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığı gözetilmeden kasten yaralama suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini birden fazla kişiyle birlikte cinsel amaçla gerçekleştirdiği anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/1.e maddesi de dikkate alınmak suretiyle aynı Kanunun 109/2, 109/3-b ve 109/5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanığın, zorla kaçırdığı mağdureyi getirdiği arkadaşına ait evde tuttuğu sırada, mağdurenin bulunduğu odanın penceresinden dışarıya atlaması neticesinde 06.01.2011 günlü adli raporunda belirtildiği üzere yaşamsal tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileyen birden fazla kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi ile mağdurenin yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığı gözetilmeden kasten yaralama suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.