Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9447 K.2013/4038
Özet: Uyuşmazlık, sanığın irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından dolayı Düzce Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen cezaların yargıtayca incelenmesi talebine dayanmaktadır; mahkeme, lehe kanun uygulamasında hatalar yapıldığını belirterek cezaların fazla tayin edildiğini kabul etmiştir. Yargıtay, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar vererek bu cezaları bozmuş ve sanığın hapis cezasını yeniden düzenlemiştir.
Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.11.2008 gün ve 2008/68 Esas, 2008/196 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hile ve tehdit ile kaçırıp alıkoyma suçundan uygulama yapılırken lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 430/1. maddesi ile temel cezanın alt sınırdan belirleneceği belirtildiği halde, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın hükümlerine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verileceği belirtilmesi suretiyle, oranlılık ilkesine aykırılık yapılarak, lehe kanun yanlış belirlenip uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanık hakkında ırza geçme suçundan lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.04.2008 tarihli raporunun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunca verilen rapora dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesi uygulanıp buna göre lehe kanunun belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Lehe kanunun karşılaştırması sırasında, mağdurenin suç tarihi itibarıyla 17 yaş içerisinde bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesinin ve eylemlerin aynı zaman dilimi içerisinde işlenmesi sebebiyle 43/1. maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı gözetilmeden, sözü edilen maddelerle cezanın arttırılması,
Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 71. maddesi gereğince içtima sonucu hapis cezasının 8 yıl 15 ay 3 gün yerine, 8 yıl 14 ay 33 gün olarak fazla tayini,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hile ve tehdit ile kaçırıp alıkoyma suçundan uygulama yapılırken lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK.nın 430/1. maddesi ile temel cezanın alt sınırdan belirleneceği belirtildiği halde, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın hükümlerine göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verileceği belirtilmesi suretiyle, oranlılık ilkesine aykırılık yapılarak, lehe kanun yanlış belirlenip uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Sanık hakkında ırza geçme suçundan lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.04.2008 tarihli raporunun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi bulundurulmaması nedeniyle, Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun teşekkül etmeyen ihtisas kurulunca verilen rapora dayanılarak TCK.nın 103/6. maddesi uygulanıp buna göre lehe kanunun belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Lehe kanunun karşılaştırması sırasında, mağdurenin suç tarihi itibarıyla 17 yaş içerisinde bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesinin ve eylemlerin aynı zaman dilimi içerisinde işlenmesi sebebiyle 43/1. maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı gözetilmeden, sözü edilen maddelerle cezanın arttırılması,
Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 71. maddesi gereğince içtima sonucu hapis cezasının 8 yıl 15 ay 3 gün yerine, 8 yıl 14 ay 33 gün olarak fazla tayini,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.