Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1009 K.2011/5524
Özet: (1) Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından mahkumiyetine ilişkin Yargıtay temyiz incelemesi; (2) Mahkeme, çocuğun istismar kararını bozmadı ancak mesken masuniyetini ihlal hükmünü zamanaşımı nedeniyle iptal ederek davayı düşürdü.
Irza geçme ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2005 gün ve 2005/271 Esas, 2005/468 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın cezalandırılması yönünde talepte bulunan mağdur vekilinin davaya katılmasına karar verilmemiş ise de, kendisine yapılan tebligata rağmen temyiz isteminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, ayrıntıları 30.06.2009 gün ve 2009/143 Esas, 2009/185 Karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında izah edildiği gibi sanık müdafiin temyizi üzerine bu hususlar aleyhe bozma nedeni yapılamayacağından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
TCK.nın 61. maddesinin 4 ve 5. fıkraları hükümleri karşısında TCK.nın 35. maddesinin 103/4. maddesinden sonra uygulanması gerekirken 103/4. maddesinden önce uygulanması, sonuç cezaya etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığa yüklenen mesken masuniyetini ihlal suçunun 765 sayılı TCK.nın 193. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine dair 15.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanığın cezalandırılması yönünde talepte bulunan mağdur vekilinin davaya katılmasına karar verilmemiş ise de, kendisine yapılan tebligata rağmen temyiz isteminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, ayrıntıları 30.06.2009 gün ve 2009/143 Esas, 2009/185 Karar sayılı Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararında izah edildiği gibi sanık müdafiin temyizi üzerine bu hususlar aleyhe bozma nedeni yapılamayacağından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
TCK.nın 61. maddesinin 4 ve 5. fıkraları hükümleri karşısında TCK.nın 35. maddesinin 103/4. maddesinden sonra uygulanması gerekirken 103/4. maddesinden önce uygulanması, sonuç cezaya etkisi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığa yüklenen mesken masuniyetini ihlal suçunun 765 sayılı TCK.nın 193. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine dair 15.12.2005 tarihli hükümden itibaren zamanaşımını kesen bir işlemin olmadığı, inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.