‹ Ana sayfa
Yargıtay13. Hukuk DairesiTicaret Hukuku · ön sınıflandırma

Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/6348 K.2016/9663

Esas No: 2016/6348 · Karar No: 2016/9663 · Karar Tarihi: 05.04.2016
Özet: Uyuşmazlık konusu, davacının konut kredisi nedeniyle yapılan haksız kesintilerden dolayı alacağını tahsil etmeyi istemesidir; Mahkeme, davayı kısmen kabul ederek 1.710,11 TL’nin yasal faizle birlikte tahsiline karar vermiş ve tarafların temyiz dilekçelerini reddetmiştir.
... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 30/12/2015 gün ve 2014/822-2015/837 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR
Davacı, kullandığı konut kredisi dolayısıyla çeşitli adlar altında 3.114.00-TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.710.11 TL 'nin dava tarihi tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Taraflarca temyiz edilen (davacı tarafça 1.404,00 TL ve davalı tarafça 1.710.00 Tl) ücret miktarı, karar tarihi (30.12.2015) itibariyle 2.080,00 TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427. maddesinin 2. fıkrası gereğince tarafların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin tarafların her ikisininde temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı tarafın TEMYİZ DİLEKÇESİNİN AYRI AYRI REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 05/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?