Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14623 K.2018/4252
Özet: Uyuşmazlık, sanığın mağdurun taksisine sorunu bırakıp taksi ücretini ödemeden kaçması ve birincil hırsızlık gerekçesinin ortaya çıkmasıydı; mahkeme, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı vererek, verilen cezai hükmü kanıtlanmış kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın yanında bir arkadaşı olduğu halde mağdura ait taksiye müşteri gibi bindikleri, sanığın mağdura hitaben “aracında zula yer var mı emaneti koyacak” şeklinde soru sorduğu, mağdurun ne emaneti şeklinde cevap vermesi üzerine de sanığın “birisine ateş ettim de o yüzden” dediği, mağdurun zula yer yok cevabı sonrasında geldikleri adreste sanığın araçtan inip birkaç dakika sonra geri döndüğü mağdurdan “abi bana 20
TL ver bir şey alacağım” dediği mağdurun 20
TL parayı verdiği sonrasında aynı şekilde araca gelip paranı vereceğim diyen sanığa mağdurun iki kez daha 20 TL para verdiği, sanığın uyuşturucu ile araca dönmesi üzerine hep birlikte başka bir adrese gittikleri ve orada sanığın arkadaşımı bırakacağım diyerek araçtan toplam 40
TL lik taksi ücretini de ödemeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; Sanığın yanında bir arkadaşı olduğu halde mağdura ait taksiye müşteri gibi bindikleri, sanığın mağdura hitaben “aracında zula yer var mı emaneti koyacak” şeklinde soru sorduğu, mağdurun ne emaneti şeklinde cevap vermesi üzerine de sanığın “birisine ateş ettim de o yüzden” dediği, mağdurun zula yer yok cevabı sonrasında geldikleri adreste sanığın araçtan inip birkaç dakika sonra geri döndüğü mağdurdan “abi bana 20 TL ver bir şey alacağım” dediği mağdurun 20 TL parayı verdiği sonrasında aynı şekilde araca gelip paranı vereceğim diyen sanığa mağdurun iki kez daha 20 TL para verdiği, sanığın uyuşturucu ile araca dönmesi üzerine hep birlikte başka bir adrese gittikleri ve orada sanığın arkadaşımı bırakacağım diyerek araçtan toplam 40 TL lik taksi ücretini de ödemeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçunun unsuru olan zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malın alınması koşulunun bulunmadığı da gözetilmek suretiyle sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının suç tarihi itibariyle en fazla 1/3 oranında olması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın yanında bir arkadaşı olduğu halde mağdura ait taksiye müşteri gibi bindikleri, sanığın mağdura hitaben “aracında zula yer var mı emaneti koyacak” şeklinde soru sorduğu, mağdurun ne emaneti şeklinde cevap vermesi üzerine de sanığın “birisine ateş ettim de o yüzden” dediği, mağdurun zula yer yok cevabı sonrasında geldikleri adreste sanığın araçtan inip birkaç dakika sonra geri döndüğü mağdurdan “abi bana 20
TL ver bir şey alacağım” dediği mağdurun 20
TL parayı verdiği sonrasında aynı şekilde araca gelip paranı vereceğim diyen sanığa mağdurun iki kez daha 20 TL para verdiği, sanığın uyuşturucu ile araca dönmesi üzerine hep birlikte başka bir adrese gittikleri ve orada sanığın arkadaşımı bırakacağım diyerek araçtan toplam 40
TL lik taksi ücretini de ödemeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve münakaşasının üst görevli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de; Sanığın yanında bir arkadaşı olduğu halde mağdura ait taksiye müşteri gibi bindikleri, sanığın mağdura hitaben “aracında zula yer var mı emaneti koyacak” şeklinde soru sorduğu, mağdurun ne emaneti şeklinde cevap vermesi üzerine de sanığın “birisine ateş ettim de o yüzden” dediği, mağdurun zula yer yok cevabı sonrasında geldikleri adreste sanığın araçtan inip birkaç dakika sonra geri döndüğü mağdurdan “abi bana 20 TL ver bir şey alacağım” dediği mağdurun 20 TL parayı verdiği sonrasında aynı şekilde araca gelip paranı vereceğim diyen sanığa mağdurun iki kez daha 20 TL para verdiği, sanığın uyuşturucu ile araca dönmesi üzerine hep birlikte başka bir adrese gittikleri ve orada sanığın arkadaşımı bırakacağım diyerek araçtan toplam 40 TL lik taksi ücretini de ödemeden ayrılmaları şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçunun unsuru olan zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malın alınması koşulunun bulunmadığı da gözetilmek suretiyle sanığın eylemlerinin bir bütün halinde TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Sanık hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım oranının suç tarihi itibariyle en fazla 1/3 oranında olması gerekirken, 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
4-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 26.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.