Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/10171 K.2017/15102
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 13. Ceza Dairesi 2016/10171 E. ve 2017/15102 K. davasında, TCK’nın 143. maddesinin uygunsuz uygulamasına ilişkin artırmayı bozmayı ve süre içerisindeki hakikati gündüz vakti kabul ederek, sanıcının 1 yıl 8 ay hapis cezasının onaylanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık ...’ın olay günü alkollü olduğundan ne yaptığını hatırlayamadığına dair savunması ile müştekinin olay günü sabah aracına binerken ön plakasının yerinde olmadığını gördüğüne dair beyanları dikkate alındığında, sanığın müştekiye ait araçtan plakanın hangi zaman diliminde çalındığının tespit edilemediği anlaşıldığından; dosya içeriğine göre eylemin gece gerçekleştiğine dair delil bulunmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 143. maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması; sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-e ve 62/1 maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay ” olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası olduğu halde sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık ...’ın olay günü alkollü olduğundan ne yaptığını hatırlayamadığına dair savunması ile müştekinin olay günü sabah aracına binerken ön plakasının yerinde olmadığını gördüğüne dair beyanları dikkate alındığında, sanığın müştekiye ait araçtan plakanın hangi zaman diliminde çalındığının tespit edilemediği anlaşıldığından; dosya içeriğine göre eylemin gece gerçekleştiğine dair delil bulunmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği eylemin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nun 143. maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması; sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-e ve 62/1 maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç cezanın “1 yıl 8 ay ” olarak belirlenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.