Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/3448 K.2015/7155
Özet: Mahkeme, 2014/3448 ve 2015/7155 cevap dosyalarındaki hırsızlık suçunun hakim tarafından kabul edilip 5237 sayılı TCK 142/1-e maddesine göre mahkumiyet hükmünü terfî ettiği, infazda tereddüt oluşturduğu ve hüküm fıkrasında hatalı madde referansının bulunduğu gerekçelerle bu kararı 16.04.2015’te oybirliğiyle bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kabule görede;
1-Sanığın, katılanın kontak anahtarını üzerinde bıraktığı aracını çaldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,
2-Sanık ...'ün, TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, görevli memura hakaret ve görevli memura direnme suçlarından verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren görevli memura hakaret suçuna ilişkin hükümlülüğü yerine hangi hükümlülüğünün tekerrür uygulamasına esas alındığının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,
3-Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulandığının belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında TCK'nın 142/1-e maddesi yerine TCK'nın 142/1. maddesinin gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kabule görede;
1-Sanığın, katılanın kontak anahtarını üzerinde bıraktığı aracını çaldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesi yerine aynı yasanın 142/1-e maddesiyle hüküm kurulması,
2-Sanık ...'ün, TCK'nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, görevli memura hakaret ve görevli memura direnme suçlarından verilen cezalardan oluşması karşısında; en ağır cezayı içeren görevli memura hakaret suçuna ilişkin hükümlülüğü yerine hangi hükümlülüğünün tekerrür uygulamasına esas alındığının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde sebebiyet verilmesi,
3-Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulandığının belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında TCK'nın 142/1-e maddesi yerine TCK'nın 142/1. maddesinin gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.