Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/7599 K.2011/1700
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazları ve ilgili yasal hükümler (5237 S. TCK, 5728 sayılı yasa, 5271 CMK) ile ceza uygulamasındaki hatalar. Mahkeme, sanıkların haklarını koruyacak şekilde kararını bozarak yeni bir mahkumiyet kararı vermeye karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...'in, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların yakalandıktan sonra mağdur ...'nın çantasını attıkları yeri göstererek kısmi iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; yasal koşulları gerçekleşen 5237 S. TCK’nun 168/1-4.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince mağdura rızasının bulunup bulunmadığı hususu sorulmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Sanık ...'in, diğer sanık ... ve evrakı ayrı yürütülen ... ile birlikte anlaşmak suretiyle, yaptıkları işbölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldığı gözetilmeden, hakkında TCY.nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesinin uygulanması,
3-Ceza uygulanması sırasında, 5237 sayılı TCK’nun 39.maddesinin, aynı Yasanın 143.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesinin aykırı davranılması,
4-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ...,... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının gözetilmesine,29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık ...'in, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların yakalandıktan sonra mağdur ...'nın çantasını attıkları yeri göstererek kısmi iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; yasal koşulları gerçekleşen 5237 S. TCK’nun 168/1-4.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri gereğince mağdura rızasının bulunup bulunmadığı hususu sorulmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,
2- Sanık ...'in, diğer sanık ... ve evrakı ayrı yürütülen ... ile birlikte anlaşmak suretiyle, yaptıkları işbölümü gereği eyleme doğrudan doğruya katıldığı gözetilmeden, hakkında TCY.nın 37/1. maddesi yerine 39. maddesinin uygulanması,
3-Ceza uygulanması sırasında, 5237 sayılı TCK’nun 39.maddesinin, aynı Yasanın 143.maddesinden önce uygulanması suretiyle, TCK’nun 61.maddesinin aykırı davranılması,
4-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar ...,... müdafiilerinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının gözetilmesine,29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.