Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18783 K.2011/5880
Özet: Uyuşmazlık, mahkemece hırsızlık suçundan hüküm verilen sanıkların temyiz itirazları üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ilgili maddelerinin uygulanması ve eylemin eksik teşebbüs aşamasında kalıp ne çalınmadığının değerlendirilmesi konusundaki hatalı kararın düzeltilmesini talep etmektedir. Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek mahkumiyet kararı bozmuş ve sanıkların hürriyetini yeniden sağlamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 765 sayılı Türk Ceza Kanununu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanıkların eylemine uyan maddeleri uygulanırken, 08.12.2003 günlü görgü tespit tutanağı, yapılan keşif ve bilirkişi raporlarından, müştekinin dairesinin sağlam ve muhkem kapısını tornavida ile zorlayarak kilit yuvasından çıkarılarak açılmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde belirtildiği şekilde kapı kilidinin taklit anahtar veya diğer bir aletle kilit açmak suretiyle gerçekleştirilmediğinden, kasanın kırılarak açılmasının söz konusu olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesine göre karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği, gözetilmeden eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine kapsamında olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme ve 116/1, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “08.12.2003” yerine “08.12.2002” şeklinde yazılması,
4- Eylemin eksik teşebbüs aşamasında kaldığı ve ne çalacağının belli olmaması karşısında, sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
5- Kabule göre de;
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar ... ve ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2 maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 765 sayılı Türk Ceza Kanununu ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanıkların eylemine uyan maddeleri uygulanırken, 08.12.2003 günlü görgü tespit tutanağı, yapılan keşif ve bilirkişi raporlarından, müştekinin dairesinin sağlam ve muhkem kapısını tornavida ile zorlayarak kilit yuvasından çıkarılarak açılmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d maddesinde belirtildiği şekilde kapı kilidinin taklit anahtar veya diğer bir aletle kilit açmak suretiyle gerçekleştirilmediğinden, kasanın kırılarak açılmasının söz konusu olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 5252 sayılı yasanın 9/3. maddesine göre karşılaştırmanın buna göre yapılması gerektiği, gözetilmeden eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine kapsamında olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme ve 116/1, 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, lehe olan Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “08.12.2003” yerine “08.12.2002” şeklinde yazılması,
4- Eylemin eksik teşebbüs aşamasında kaldığı ve ne çalacağının belli olmaması karşısında, sanık ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükmünün uygulanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
5- Kabule göre de;
Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanıklar ... ve ... hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2 maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.