Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/5954 K.2013/5238
Özet: Uyuşmazlık, hırsızlık suçundan verilen Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.01.2006 tarihli kararı ve sonrasında yapılan temyiz başvurularının hukuki geçerliliğiyle ilgilidir; Mahkeme, 27.03.2012 tarihli bozma kararını kaldırarak, 06/03/2013 tarihinde oybirliğiyle sanığın temyiz talebini reddetmiştir.
Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Manavgat 1. Asliye Mahkemesince verilen 26.01.2006 tarih ve 2005-367/2006-17 sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 2011/2852-2012/6977 sayılı ilamı ile oybirliği ile bozulması yolundaki kararına karşı, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/1-2 sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2013 tarih ve13-2012/283371 sayılı yazısı ile Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 2011/2852 E, 2012/6977 K sayılı bozma kararından sonra yapılan tüm işlemlerin hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunması nedeni ile Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2006 tarih ve 2005-367/2006-17 sayılı kararının reddine karar verilmesi yönündeki itirazıyla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2013 tarih ve13-2012/283371 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 2011/2852-2012/6977 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Manavgat 1. Asliye Mahkemesince verilen 26.01.2006 tarih ve 2005-367/2006-17 sayılı hükmün verildiği tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.02.2013 tarih ve13-2012/283371 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 2011/2852-2012/6977 sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede; Manavgat 1. Asliye Mahkemesince verilen 26.01.2006 tarih ve 2005-367/2006-17 sayılı hükmün verildiği tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına nazaran, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.