Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/19860 K.2012/15897
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Bilirkişiden kusurun 8 üzerinden paylaştırıldığı ek rapor alınmasından sonra, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 5 gün adli para cezası olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca teşdit gerekçesi gösterilmeden temel cezanın 90 gün adli para cezası olarak tayini,
3- Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının Türk Lirası olarak belirlenmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet,
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Bilirkişiden kusurun 8 üzerinden paylaştırıldığı ek rapor alınmasından sonra, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun hüküm tesisi aşamasında uygulanması gereken maddi ceza hukukuna ilişkin tüm hükümlerinin, somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek cezalar belirlendikten sonra, lehe olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 5 gün adli para cezası olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca teşdit gerekçesi gösterilmeden temel cezanın 90 gün adli para cezası olarak tayini,
3- Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının Türk Lirası olarak belirlenmesi sırasında kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.