Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/13745 K.2012/2322
Özet: Mahkemede, 466 sayılı kanuna göre tazminat talebinin kısmen kabul edildiği, davacının 1.000 TL manevi tazminat alacak olduğu hükmü, ancak haksız tutuklama nedeniyle ölçütlere uygun olmamakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007 kararına gerek olmadığını bulup, göz önüne alınan üç temel hukuki kriteri dikkate alarak, hükmün BOZULMASINA karar verildi.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna Göre Tazminat Talebi
Hüküm: 1.000,00 TL manevi tazminat davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tispiti gerekirken, davacıya, tutuklama tarihine göre bu ölçülere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2007 tarih ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere; haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı görülmekle, davacı vekili ve dayalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 08/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna Göre Tazminat Talebi
Hüküm: 1.000,00 TL manevi tazminat davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun makul ve makbul bir miktar olarak tayin ve tispiti gerekirken, davacıya, tutuklama tarihine göre bu ölçülere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,
2- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.2007 tarih ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere; haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı görülmekle, davacı vekili ve dayalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 08/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.