Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/5841 K.2012/18666
Özet: Uyuşmazlık, sanığın ticari taksi satışından elde ettiği gelirle ilgili boş senet üzerinde üç sıfır ekleyerek 45 000 000 TL’yi 45 000 000 000 TL yapması ve bu işlemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığıdır. Mahkeme, sanığın eyleminin değişen suç vasfına göre “bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçu oluşturduğunu kabul ederek, ancak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca hükmün düşürülmesine karar vererek beraat kararı vermiştir.
**MAHKEMESİ:**Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Değişen suç vasfına göre bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik
**HÜKÜM:** Beraat
Katılanın, sanığa ait ticari takside şoför olarak çalıştığı, bu arada sanığın yeni bir taksi daha aldığı, aynı kişi adına iki tane ticari taksi plakası tescil edilemeyeceği için ikinci taksinin, katılan adına tescil edildiği, karşılığında katılan tarafından imzalı boş senet verildiği, zaman içerisinde katılanın piyasaya olan borçları nedeniyle yapılan icra takibi sırasında haczedilen, gerçekte sanığa ait olup, katılan adına tescil edilen ticari taksi satılarak katılanın borçlarının ödendiği, ancak katılanın gerçekte sanığa ait olan taksinin bedelini ödeyememesi nedeniyle sanığın elinde bulunan boş senede önce 45.000.000 TL (kırkbeş milyon) olarak yazdığı meblağ kısmına üç sıfır eklemek suretiyle 45.000.000.000 TL (kırkbeş milyar)'a çıkarıp, 28.01.2002 tarihinde icra takibine koyduğu iddiasından ibaret olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları, katılanın tevilli kabulü, Adli Tıp Kurumunun 09.05.2003 tarihli raporundaki “üç adet sıfır rakamlarının bulundukları yere sonradan ilave edildikleri kanaatine varılmıştır, ancak gerek anılan ilavenin “0” rakamları ile diğer miktar rakamları arasında ve gerekse evvelce mevcut “45.000.000” rakamları ile miktar yazıları arasında farklı kalemlerle oluşturulduklarına delalet edecek fiziksel bulgu saptanamaması nedeniyle yapılan işlemin daha ziyade tashihat olarak değerlendirildiği” şeklindeki görüş ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemi suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki suçu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28.01.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Değişen suç vasfına göre bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik
**HÜKÜM:** Beraat
Katılanın, sanığa ait ticari takside şoför olarak çalıştığı, bu arada sanığın yeni bir taksi daha aldığı, aynı kişi adına iki tane ticari taksi plakası tescil edilemeyeceği için ikinci taksinin, katılan adına tescil edildiği, karşılığında katılan tarafından imzalı boş senet verildiği, zaman içerisinde katılanın piyasaya olan borçları nedeniyle yapılan icra takibi sırasında haczedilen, gerçekte sanığa ait olup, katılan adına tescil edilen ticari taksi satılarak katılanın borçlarının ödendiği, ancak katılanın gerçekte sanığa ait olan taksinin bedelini ödeyememesi nedeniyle sanığın elinde bulunan boş senede önce 45.000.000 TL (kırkbeş milyon) olarak yazdığı meblağ kısmına üç sıfır eklemek suretiyle 45.000.000.000 TL (kırkbeş milyar)'a çıkarıp, 28.01.2002 tarihinde icra takibine koyduğu iddiasından ibaret olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları, katılanın tevilli kabulü, Adli Tıp Kurumunun 09.05.2003 tarihli raporundaki “üç adet sıfır rakamlarının bulundukları yere sonradan ilave edildikleri kanaatine varılmıştır, ancak gerek anılan ilavenin “0” rakamları ile diğer miktar rakamları arasında ve gerekse evvelce mevcut “45.000.000” rakamları ile miktar yazıları arasında farklı kalemlerle oluşturulduklarına delalet edecek fiziksel bulgu saptanamaması nedeniyle yapılan işlemin daha ziyade tashihat olarak değerlendirildiği” şeklindeki görüş ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemi suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesindeki suçu oluşturacağı ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 28.01.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.