Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4106 K.2012/5253
Özet: Uyuşmazlık konusu: Vergi usul kanununa muhalefet suçunun işlenip işlenmediği ve ilgili yasal hükümlerinin uygulanması; Mahkeme sonucu: 15 ay hapis cezası (213 sayılı yasa, 359/b‑1 ve 765 sayılı TCK 59/1 maddeleri) verildi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 59/1. maddeleri gereğince (15 ay hc)
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek karar verildiğinden hükümlü müdafiinin CMK.nun 231. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı Yasanın 53. maddesi nedeniyle 765 sayılı Yasanın lehe hükümler içerdiği kabul olunup erteleme hususunda 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gözetilerek karar verildiği halde fazladan 5237 sayılı Yasanın 51. maddesinin de karara yazılması ve kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda karar verilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ve 5237 sayılı TCK.nun 51.” ibaresinin çıkartılması, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasına “kesinleşen 23.10.2003 tarihli kararda yer alan 104.150.000 TL (104 TL) yargılama giderinin sanıklardan alınmasına ve katılan idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 550.000.000 TL (550TL) maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 59/1. maddeleri gereğince (15 ay hc)
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak daha önce uygulanan hüküm ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenip, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmama nedenleri gösterilerek karar verildiğinden hükümlü müdafiinin CMK.nun 231. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı Yasanın 53. maddesi nedeniyle 765 sayılı Yasanın lehe hükümler içerdiği kabul olunup erteleme hususunda 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gözetilerek karar verildiği halde fazladan 5237 sayılı Yasanın 51. maddesinin de karara yazılması ve kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama gideri ve vekalet ücretinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde anılan hususlarda karar verilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “ve 5237 sayılı TCK.nun 51.” ibaresinin çıkartılması, yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasına “kesinleşen 23.10.2003 tarihli kararda yer alan 104.150.000 TL (104 TL) yargılama giderinin sanıklardan alınmasına ve katılan idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 550.000.000 TL (550TL) maktu vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.