Yargıtay 10. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2012/1992 K.2014/13460
Özet: Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesi, 28.09/2009 tarihli 2008/2213 kararının kanun yolu, süresi ve başvuru şekli açık olmadığı gerekçesiyle kesinleşmediğini, 21.06/2010 kararının hukuki değer taşımadığını takdir ederek, 14.07/2010 temyiz dilekçesini kabul edip, 14.04/2011 tarihinden önce veya sonra verilen denetimli serbestlik tedbirini, ilgili kanun yolu içinlerin talep ettiği itiraz yolu yerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iade kararını onayladı.
Mahkeme: ANTALYA 1. Sulh Ceza Mahkemesi Suç: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Karar: Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, süresinin, başvuru şeklinin ve bu sürenin başlangıcının açıkça gösterilmesi gerekmekte olup sanığın yokluğunda verilen 28/09/2009 tarihli, 2008/2213 esas ve 2009/1311 karar sayılı hükmün, kanun yolu merciinin, süresinin ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşıldığından hükmün kesinleşmediği, bu nedenle 21/06/2010 tarihli hükmün hukukî değer taşımadığı ve sanık müdafiinin 14/07/2010 tarihli temyiz dilekçesinin 28/09/2009 tarihli karara yönelik ve öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785 - 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “ denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 09/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, süresinin, başvuru şeklinin ve bu sürenin başlangıcının açıkça gösterilmesi gerekmekte olup sanığın yokluğunda verilen 28/09/2009 tarihli, 2008/2213 esas ve 2009/1311 karar sayılı hükmün, kanun yolu merciinin, süresinin ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşıldığından hükmün kesinleşmediği, bu nedenle 21/06/2010 tarihli hükmün hukukî değer taşımadığı ve sanık müdafiinin 14/07/2010 tarihli temyiz dilekçesinin 28/09/2009 tarihli karara yönelik ve öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785 - 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “ denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 09/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.