Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2012/153 K.2014/244
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların kasten silahla yaralama ve kemik kırma suçlarından mahkumiyet hükümlerinin incelenmesiyle ilgili; (2) Mahkeme, sanıkları 3 yıl 9 ay ve 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırarak, ilgili TCK maddeleri uyarınca haklarını kısıtlamaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama,
HÜKÜM: a) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b) Sanık... hakkında, TCK'nun 86/1, 86/3-a, 87/3, 62, ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Sanık ... hakkında mağdur kardeşi ...'i kasten silahla yaralama, sanık ... hakkında mağdur kardeşi ...'u kasten kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine yönelen, sanık .... müdafiinin verilen cezada TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmalarına dair uygulama yapılırken TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. Maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten yaralama,
HÜKÜM: a) Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
b) Sanık... hakkında, TCK'nun 86/1, 86/3-a, 87/3, 62, ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Sanık ... hakkında mağdur kardeşi ...'i kasten silahla yaralama, sanık ... hakkında mağdur kardeşi ...'u kasten kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık... müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmaması gerektiğine yönelen, sanık .... müdafiinin verilen cezada TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların belli haklardan yoksun bırakılmalarına dair uygulama yapılırken TCK'nın 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini sadece kendi alt soyları üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulandığı bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerlerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. Maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümlerine eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.